Auteur Topic: Giro d’Italia  (gelezen 1165 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online Rico

  • Administrator
  • Legende
  • *****
  • Berichten: 24295
    • Bekijk profiel
Giro d’Italia
« Gepost op: maart 20, 2020, 13:44:58 pm »
  • Like
  • Dislike
  • De 103e editie van de Ronde van Italië zal worden verreden van 3 t/m 25 oktober 2020. Aanvankelijk stond de Giro gepland van 9 t/m 31 mei, maar werd door de uitbraak van de Coronapandemie uitgesteld. Ook de geplande Grande Partenza in Boedapest, Hongarije, werd geschrapt. Op de vernieuwde kalender valt de wedstrijd samen met de uitgestelde voorjaarsklassiekers en bovendien overlapt de derde week met de Vuelta a España die van start gaat op 20 oktober.

    Bron: Wikipedia

    « Laatst bewerkt op: september 30, 2020, 09:05:16 am door Rico »

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Re: Giro d’Italia
    « Reactie #1 Gepost op: september 30, 2020, 10:29:34 am »
  • Like
  • Dislike
  • Deelnemerslijst
    AG2R La Mondiale:
    1. Tony Gallopin
    2. Fraçois Bidard
    3. Geoffrey Bouchard
    4. Ben Gastauer
    5. Jakko Hänninen
    6. Aurélien Paret-Peintre
    7. Andrea Vendrame
    8. Larry Warbasse

    Androni Gicattoli-Sidermec:
    11. Mattia Bais
    12. Alessandro Bisolti
    13. Alexander Cepeda
    14. Luca Chirico
    15. Simon Pellaud
    16. Simone Ravanelli
    17. Jhonatan Restrepo
    18. Josip Rumac

    Astana:
    21. Jakub Fuglsang
    22. Manuele Boaro
    23. Rodrigo Contreras
    24. Fabio Felline
    25. Jonas Gregaard
    26. Miguel Angel Lopez
    27. Óscar Rodriguez
    28. Aleksandr Vlasov

    Bahrain McLaren:
    31. Yukiya Arashiro
    32. Enrico Battaglin
    33. Pello Bilbao
    34. Eros Capecchi
    35. Domen Novak
    36. Mark Padun
    37. Hermann Pernsteiner
    38. Jan Tratnik

    Bardiani:
    41. Giovanni Carboni
    42. Luca Covili
    43. Filippo Fiorelli
    44. Giovanni Lonardi
    45. Fabio Mazzucco
    46. Francesco Romano
    47. Alessandro Tonelli
    48. Filippo Zana

    BORA-hansgrohe:
    51. Peter Sagan
    52. Cesare Benedetti
    53. Maciej Bodnar
    54. Matteo Fabbro
    55. Patrick Gamper
    56. Patrick Konrad
    57. Rafal Majka
    58. Pawel Poljanski

    CCC:
    61. Ilnur Zakarin
    62. Josef Cerny
    63. Victor De la Parte
    64. Kamil Gradek
    65. Pavel Kochetkov
    66. Kamil Malecki
    67. Joey Rosskopf
    68. Attila Valter

    Cofidis:
    71. Elia Viviani
    72. Simone Consonni
    73. Nicolas Edet
    74. Nathan Haas
    75. Jasper Hansen
    76. Mathias Le Turnier
    77. Marco Mathis
    78. Stéphane Rossetto

    Deceuninck Quick-Step:
    81. João Almeida
    82. Davide Ballerini
    83. Alvaro José Hodeg
    84. Mikkel Honoré
    85. Iljo Keisse
    86. James Knox
    87. Fautso Masnada
    88. Pieter Serry

    EF Pro Cycling:
    91. Sean Bennett
    92. Jonathan Caicedo
    93. Simon Clarke
    94. Lawson Craddock
    95. Ruben Guerreiro
    96. Tanel Kangert
    97. Lachlan Morton
    98. James Whelan

    Groupama-FDJ:
    101. Arnaud Démare
    102. Kilian Frankiny
    103. Jacopo Guarnieri
    104. Simon Guglielmi
    105. Ignatas Konovalovas
    106. Miles Scotson
    107. Ramon Sinkeldam
    109. Benjamin Thomas

    Israel Start-Up Nation:
    111. Rudy Barbier
    112. Matthias Brändle
    113. Alexander Cataford
    114. Davide Cimolai
    115. Alex Dowsett
    116. Daniel Navarro
    117. Guy Sagiv
    118. Rick Zabel

    Lotto Soudal:
    121. Sander Armée
    122. Thomas De Gendt
    123. Jonathan Dibben
    124. Carl Frederik Hagen
    125. Adam Hansen
    126. Matthew Holmes
    127. Stefano Oldani
    128. Harm Vanhoucke

    Mitchelton-Scott:
    131. Simon Yates
    132. Edoardo Affini
    133. Brent Bookwalter
    134. Jack Haig
    135. Lucas Hamilton
    136. Michael Hepburn
    137. Damien Howson
    138. Cameron Meyer


    Movistar:
    141. Héctor Carretero
    142. Dario Cataldo
    143. Antonio Pedrero
    144. Einer Augusto Rubio
    145. Sergio Samitier
    146. Eduardo Sepúlveda
    147. Albert Torres
    148. Davide Villella

    NTT Pro Cycling:
    151. Louis Meintjes
    152. Victor Campenaerts
    153. Amanuel Ghebreigzabhier
    154. Ben O'Connor
    155. Domenico Pozzovivo
    156. Matteo Sobrero
    157. Dylan Sunderland
    158. Danilo Wyss

    INEOS Grenadiers:
    161. Geraint Thomas
    162. Jonathan Castroviejo
    163. Rohan Dennis
    164. Filippo Ganna
    165. Tao Geoghegan Hart
    166. Jhonatan Narváez
    167. Salvatore Puccio
    168. Ben Swift

    Jumbo-Visma:
    171. Steven Kruijswijk
    172. Koen Bouwman
    173. Tobias Foss
    174. Chris Harper
    175. Tony Martin
    176. Christophe Pfingsten
    177. Antwan Tolhoek
    178. Jos van Emden


    Team Sunweb:
    181. Wilco Kelderman
    182. Nico Denz
    183. Chad Haga
    184. Chris Hamilton
    185. Jai Hindley
    186. Michael Matthews
    187. Sam Oomen
    188. Martijn Tusveld

    Trek-Segafredo:
    191. Vincenzo Nibali
    192. Julien Bernard
    193. Gianluca Brambilla
    194. Giulio Ciccone
    195. Nicola Conci
    196. Jacopo Mosca
    197. Antonio Nibali
    198. Pieter Weening

    UAE Emirates:
    201. Diego Ulissi
    202. Mikkel Bjerg
    203. Valerio Conti
    204. Joe Dombrowski
    205. Fernando Gaviria
    206. Brandon McNulty
    207. Sebastián Molano
    208. Maximiliano Richeze

    Vini Zabù-KTM:
    211. Giovanni Visconti
    212. Simone Bevilacqua
    213. Marco Frapporti
    214. Lorenzo Rota
    215. Matteo Spreafico
    216. Etienne van Empel
    217. Luca Wackermann
    218. Edoardo Zardini
    « Laatst bewerkt op: oktober 23, 2020, 11:44:46 am door Rico »

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro 2020: Voorbeschouwing op het parcours
    « Reactie #2 Gepost op: september 30, 2020, 12:06:25 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Giro 2020: Voorbeschouwing op het parcours

    De Giro d’Italia in de maand oktober… Het blijft een vreemd gegeven, maar het staat vast dat de Italiaanse ronde (3-25 oktober) in het coronajaar 2020 de tweede grote ronde op de wielerkalender is. WielerFlits begint voor deze voorbeschouwing in Monreale en eindigt in Milaan, om het parcours uitgebreid onder de loep te nemen.

    Het is een hels karwei, het organiseren van een Giro d’Italia, Tour de France of Vuelta a España. In een regulier wielerseizoen is het al een hele onderneming, maar nu de wereld al maanden in de ban is van het coronavirus, is het voor organisatoren van sportevenementen nog veel moeilijker om iets op poten te zetten. Een organisator moet nu schipperen, inbinden, improviseren en vooral testen, testen en nog een testen.

    In de voorbije Tour de France werd gelukkig duidelijk dat het mogelijk is om een dergelijk groot wielerevenement te organiseren, maar dan moeten de ploegen er wel alles aan doen om in hun ‘teambubbel’ te blijven. Giro-directeur Mauro Vegni heeft in aanloop naar de Giro echter wel laten weten dat organisator RCS Sport het op bepaalde vlakken anders zal aanpakken. Zo worden ploegen niet naar huis gestuurd bij twee positieve coronagevallen in één week tijd.

    Dan naar het parcours. De 103e editie van de Giro d’Italia moest in meerdere opzichten een historische ronde worden. De Ronde van Italië zou dit jaar voor het eerst van start gaan in Hongarije, met een korte tijdrit in hoofdstad Boedapest en twee etappes op Hongaars grondgebied. De handtekeningen werden echter gezet vóór de coronacrisis. Na de uitbraak van het virus werd de noodtoestand uitgeroepen in Hongarije en na lang wachten besloot de regering aldaar een streep te zetten door de Giro-start.

    Vegni en zijn kompanen bij RCS Sport waren uiteindelijk ook genoodzaakt om de gehele ronde uit te stellen. Achter de schermen werd er echter al druk overlegd met de UCI en andere betrokken partijen om de Giro d’Italia een nieuwe plek op de herziene kalender te geven. De ronde werd uiteindelijk verplaatst naar de maand oktober. Eind juli werd bekend dat de wedstrijd begint in Monreale, op het eiland Sicilië, voor een tijdrit naar het veel grotere Palermo.

    Ontploffingsgevaar op de Etna
    Dit jaar beginnen de renners, na het afhaken van Hongarije en Boedapest, dus op het eiland Sicilië aan een nieuwe editie van de Giro d’Italia. Het koersgeweld barst los in Monreale, een populaire tussenstop voor toeristen aangezien de stad kan pronken met een aantal middeleeuwse kerken en een in 1174 gebouwde kathedraal. De renners hebben geen tijd voor culturele uitstapjes, ze moeten vijftien kilometer lang alles uit de kast halen om de inleidende tijdrit zo goed mogelijk af te haspelen.

    Rik Verbrugghe was in het jaar 2001 verantwoordelijk voor de snelste tijdrit ooit in de Ronde van Italië. De Belgische proloogspecialist, tegenwoordig de bondscoach van de Belgische nationale selectie, kwam na 7,6 kilometer rossen over de kaarsrechte kustwegen tussen Montesilvano en Pescara tot een gemiddelde snelheid van 58,874 km/u. De kans is aanwezig dat er zaterdag nóg sneller zal worden gereden door de ritwinnaar, aangezien de eerste kilometers van de tijdrit vooral in dalende lijn gaan en het verder vlak blijft tot aan de finish in Palermo.

    We blijven nog even op Sicilië, want op dag twee zoeft het peloton van startplaats Alcamo naar eindpunt Agrigento. Alcamo ligt zo’n vijftig kilometer ten westen van Palermo, Agrigento ligt dan weer enkele kilometers van de Siciliaanse zuidkust. Vandaag de dag wonen er zo’n 60.000 mensen in Agrigento, dat in 581 voor Christus werd gesticht door de Grieken onder de naam Akragas. Wat er te vertellen valt over de tweede etappe op Siciliaans grondgebied? De winnaar zal alleszins een puncheur worden, aangezien Agrigento op een heuvel ligt en de rit dus eindigt met een Italiaans arendsnest.

    Het is overigens niet de eerste keer dat de Giro een bezoekje brengt aan Agrigento. Twaalf jaar geleden lag de aankomststreep van de tweede etappe op de gelijknamige heuvel (meer dan vier kilometer klimmen aan 5%, met een piek tot 9%) en toen kwam de verguisde Riccardo Riccò als eerste over de streep. En in 1999 vertrok de drieweekse ronde nog vanuit de stad met zijn Grieks-Romeinse roots. Voor de klassementsrenners is het zaak om op zondag de benen al wat los te schudden voor de etappe van maandag, want die finisht op de onheilspellende vulkaan Etna.

    Na een heuvelachtige aanloopfase vanuit startplaats Enna begint het na goed tachtig kilometer koers serieus omhoog te lopen, al tellen de drie beklimmingen voor de Etna helemaal niet mee voor het bergklassement. Het peloton zal in het middenrif van de etappe behoorlijk worden uitgedund, terwijl de rittenkapers hier naar hartenlust kunnen aanvallen. Maar voor het échte spektakel tussen de favorieten zullen we toch moeten wachten op de beginstroken van de Etna. Deze nog altijd actieve vulkaan, die door lokale inwoners ook wel Mongibello wordt genoemd, komt de laatste jaren vaker terug in de Giro.

    We herinneren ons allemaal nog wel de krachtsexploot van Alberto Contador in de Giro d’Italia van 2011. De Spanjaard wist al dansend op de pedalen de concurrentie in de vernieling te rijden en de roze trui over te nemen. Het bleek het begin van een Madrileense zegetocht op weg naar Milaan, maar Contador moest zijn zeges uiteindelijk inleveren na een nog altijd veelbesproken dopingschorsing. De betreurde Michele Scarponi werd achter de groene tafel uitgeroepen tot eindwinnaar, de Venezolaanse klimmer José Rujano kreeg de ritzege op de Etna in zijn schoot geworpen.

    Het is voor de zesde keer dat de Ronde van Italië finisht op de Etna, want in een verder verleden zagen we ook Franco Bitossi (1967) en de Portugees Acácio Da Silva (1989) hier als beste naar boven klauteren. Zes jaar na de demonstratie van Contador wist vroege vluchter Jan Polanc uit de greep te blijven van de klassementsmannen en de mooiste zege uit zijn carrière te boeken. En in 2018 waren we getuige van een onvervalst een-tweetje van Mitchelton-Scott: Esteban Chaves pakte de rit, terwijl Simon Yates de roze trui wist over te nemen.

    Het is voor de klassementsrenners zaak om geen tijd te verliezen zo vroeg in de Giro, want anders kan het weleens een lange calvarietocht worden naar Milaan. De slotklim is bijna negentien kilometer lang aan 6,6%, kent vele haarspeldbochten en het venijn zit in de staart. In de laatste drie kilometer komen ‘we’ niet meer onder de 9%. De winnaars en verliezers op de top van de Etna kunnen zich in de laatste Siciliaanse etappe (van Catania naar Villafranca Tirrena) wat laten meevoeren door het peloton. Het parcours is namelijk redelijk vlak, al volgt er halverwege de etappe nog een klim van derde categorie.

    Zaterdag 3 oktober, etappe 1: Monreale – Palermo (ITT)


    Zondag 4 oktober, etappe 2: Alcamo – Agrigento


    Maandag 5 oktober, etappe 3: Enna – Etna


    Dinsdag 6 oktober, etappe 4: Catania – Villafranca Tirrena


    Een paradijs voor de aanvallers
    De eerste dinsdag van de Giro d’Italia belooft een pittige dag te worden voor de renners, omkadering en andere mensen die betrokken zijn bij het wielerevenement. Na een relatief korte etappe naar Villafranca Tirrena staat er nog een verplaatsing op het programma richting het Italiaanse vasteland. Op woensdag 7 oktober beginnen de renners vanuit het uiterste zuiden van Italië aan een fietstocht naar boven, richting het noorden en eindbestemming Milaan.

    De vijfde etappe van Mileto naar Camigliatello Silano is op papier en waarschijnlijk ook in de praktijk (al moet de koers altijd nog verreden worden) een tweede mogelijkheid voor de klimmers om aan te vallen en verschillen te maken. De coureurs trekken dwars door de regio Calabrië richting de Ionische kust, over geaccidenteerde wegen en de beklimmingen van Catanzaro en Tiriolo. De etappe zal definitief tot ontbranding komen in het Sila-gebergte, met als absolute scherprechter de Valico di Montescuro, een bijna 25 kilometer lange beklimming aan gemiddeld 5,6%.

    Deze klim van eerste categorie is kortom niet al te steil, maar wel behoorlijk onregelmatig (er zijn stroken van wel 18%) en lang en dus lastig genoeg om voor verschillen te zorgen. De weg naar de top is breed en bij momenten krijgen de renners een haarspeldbocht voor hun kiezen. Als de koplopers boven zijn, nemen ze de duik naar beneden richting het skidorpje Camigliatello Silano. De laatste kilometer richting de finishstreep loopt nog lichtjes, we spreken over ongeveer 3%, omhoog. Het lijkt een ideale etappe voor de aanvallers, maar we mogen ons misschien wel opmaken voor een klassieke strijd op twee fronten.

    De sprinters moeten nog even geduld hebben, want ook in de etappe van donderdag is de kans op een (massa)sprint klein. Sterker, ook nu lijken de aanvallers die een bergje kunnen verteren aan zet. De Giro bevindt zich aanvankelijk nog steeds in de regio Calabrië en koerst in noordoostelijke richting naar Matera. Het is van bij de start in Castrovillari al klimmen geblazen met de ongecategoriseerde beklimmingen naar het heiligdom van de Madonna del Carmine (bijna twintig kilometer klauteren aan een gemoedelijk stijgingspercentage) en vanuit Viggianello (meer dan twaalf kilometer aan 3%).

    De kans is groot dat een sterke kopgroep zich in de eerste zestig kilometer weet af te scheiden, om vervolgens langs het meer van de Monte Cotugno het tempo op te drijven richting de lastige finale in de provincie Matera. Op iets meer dan dertig kilometer van de streep is het tijd voor de beklimming van Millotta (6 km aan 6%), misschien wel hét moment voor de betere klimmers om weg te rijden. Een geleidelijke afdaling brengt de renners naar de laatste tien kilometer, die toch vervelend omhoog loopt. Met nog drie kilometer te gaan volgt er nog een helling van 750 meter aan 6,3%, met een piek tot 10%.

    De laatste kilometer richting de aankomstreep in Matera loopt omhoog aan 2,6%, wat wel belangrijk is mocht het toch een sprint worden met een uitgedunde groep of tussen de sterkste vluchters. Het pittoreske stadje ligt in de Zuid-Italiaanse regio Basilicata en in het dal van de rivier Gravina di Matera, op ruim veertig kilometer van de Ionische Zee. De stad is vooral bekend vanwege de Sassi di Matera, een wijk bestaande uit prehistorische grotwoningen, maar in Matera zijn ook bijzonder veel films opgenomen.

    Zo scheurt niemand minder dan James Bond door de straten van Matera voor zijn nieuwste film No Time To Die. De Ronde van Italië kwam zeven jaar geleden voor het laatst aan in Matera. John Degenkolb wist toen, overigens wel na een veel vlakkere aanloop, te zegevieren na een chaotische laatste kilometer. Ook Johan De Muynck (1976), Acácio Da Silva (’85), Mario Cipollini (’98 en 2000) en Fabio Baldato (2003, na diskwalificatie van Robbie McEwen) waren ooit de beste in Matera. Op vrijdag 9 oktober, is het dan eindelijk weer aan de sprinters om zich te tonen.

    De zevende rit van Matera naar Brindisi is voor Italiaanse begrippen biljartvlak en nodigt uit tot een koninklijke massasprint. Dit is dé kans voor mannen als Elia Viviani, Fernando Gaviria en Arnaud Démare om een prestigieuze ritzege binnen te halen voor hun werkgever, maar wie is straks de snelste in de oostelijke havenstad aan de Adriatische Zee? Een dag na het sprintersfestijn in Brindisi trekken de renners weer de heuvels in. Na een vlakke start vanuit Giovinazzo houdt het peloton de wegen langs de Adriatische kust aan richting Manfredonia.

    Na een blitzbezoekje aan deze stad is het weer klimmen geblazen met de Monte Sant’Angelo van derde categorie en enkele niet meegenomen kuitenbijters en molshopen, om te eindigen op een lokale ronde van veertien kilometer met een wel zeer pittig klimmetje naar Via Saragat (één kilometer klimmen aan maximaal 17%) als belangrijkste scherprechter. Ook nu lijken de puncheurs en rasaanvallers in het voordeel, maar we mogen de sterke sprinters niet bij voorbaat vergeten in de strijd om de dagzege.

    De finishstreep ligt in Vieste, een van oorsprong Grieks havenplaatsje dat ligt op het oostelijkste puntje van het schiereiland Gargano. Wat we ook niet mogen vergeten is dat de renners in de eerste Giroweek een tijdje langs de (Adriatische) kust koersen en de ploegen dus rekening moeten houden met het spel van de wind. Waaiers liggen constant op de loer, wat de nervositeit in het peloton alleen maar zal vergroten. Op zondag 11 oktober trekken we weer de bergen in en het is meteen een etappe met meer dan 4.000 hoogtemeters. We spreken niet zomaar over de koninginnenrit in de Apennijnen.

    De renners flirten aan het begin van rit negen nog even met de Adriatische kust, maar trekken al snel het binnenland in om in de Apennijnen over de Passo Lanciano (12,7 km aan 6,9%), Passo di San Leonardo (13,8 km aan 4,5%) en Bosco di Sant’Antonio te trekken. De slotklim van Roccaraso wordt bereikt via Pescocostanzo (waar Gabriele Bosisio in 2008 nog een Giro-etappe wist te winnen) en het skiplaatsje Roccaraso, waar de weg begint te stijgen voor een tiental kilometer aan net geen 6%. Het venijn zit hem ook hier in de staart, want in de laatste twee kilometer schieten de percentages (maximaal 12%) de hoogte in.

    Tim Wellens bewaart overigens goede herinneringen aan een Giro-rit met finish in Roccaraso, want vier jaar geleden won de Belg hier na een geslaagde solo. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat de aanloop naar de slotklim destijds een stuk eenvoudiger was. Na negen etappes volgt voor de renners op maandag 12 oktober een welverdienste rustdag. Toch doen de mannen met klassementsambities er goed aan om zich wat warm te rijden met het oog op dinsdag, als de organisatie een heuse ‘La tappa dei Muri’ heeft ingetekend. Ook deze etappe speelt zich weer af langs de Adriatische kust.

    In de binnenlanden rond de stad Chieti, ook wel bekend als aankomstplaats in Tirreno-Adriatico en de geboorteplaats van Giulio Ciccone, stikt het van de korte en steile hellingen. De laatste zestig kilometer naar finishplaats Tortoreto beloven loodzwaar te worden, met achtereenvolgens de Tortoreto (2,9 km aan 7,3%), Colonnella (3,1 km aan 9,2%) en de Controguerra (0,9 km aan 9,7%, maximaal 24%). De muurtjes volgen elkaar in rap tempo op, met in de finale nog tweemaal de helling van Tortoreto. Na de laatste passage is het nog tien kilometer vlammen naar de streep, maar dan is de schade waarschijnlijk al geleden.

    Woensdag 7 oktober, etappe 5: Mileto – Camigliatello Silano


    Donderdag 8 oktober, etappe 6: Castrovillari – Matera


    Vrijdag 9 oktober, etappe 7: Matera – Brindisi


    Zaterdag 10 oktober, etappe 8: Giovinazzo – Vieste


    Zondag 11 oktober, etappe 9: San Salvo – Roccaraso


    Dinsdag 13 oktober, etappe 10: Lanciano- Tortoreto


    Ciao Marco!
    Marco Pantani is een wielergod in Italië en organisator RCS Sport laat geen mogelijkheid onbenut om de legendarische maar ook veelbesproken klimmer te eren. Ook dit jaar staat de ronde weer deels in het teken van de Giro- en Tourwinnaar van 1998. De elfde etappe finisht in Rimini, daar waar Pantani in 2004 eenzaam stierf in een hotelkamer. Rit twaalf speelt zich dan weer af in en rond Cesenatico, daar waar de jonge Pantani opgroeide. Het peloton brengt nogmaals een eresaluut door zestien jaar na zijn dood weer eens over zijn trainingswegen te koersen.

    De elfde etappe gaat van start in Porto Sant’Elpidio, waar de Giro acht jaar geleden nog eens stopte en de Colombiaan Miguel Angel Rubiano een etappe wist te winnen na een fameuze solo. Onderweg wordt er nog wel wat geklommen, maar het mag zeker in deze Ronde van Italië geen naam hebben. De laatste 25 kilometer gaan in licht dalende lijn en dus kunnen we ons alvast opmaken voor een nieuwe massasprint. Een groepsspurt zal er (waarschijnlijk) niet komen in de twaalfde etappe in de provincie Forlì-Cesena, gezien de opeenvolging van hellingen na het uitrijden van Cesenatico.

    De eerste 25 kilometer zijn vlak, in de laatste 25 kilometer hoeft er ook niet meer te worden geklommen. Verder is het de hele dag op en af, over langere beklimmingen, kortere hellingen en vervelende lopers. De vaste trainingsberg van Pantani (de Monte Carpegna) staat niet op het programma, maar het is verder al zwaar genoeg met onder meer de Ciola (6 km aan 6,4%), Barbotto (4,5 km aan 8,4%), Perticara (8,1 km aan 4,7%), Madonna di Pugliano (9,1 km aan 5,5%) en de Gorolo (4,4 km aan 6,3%).

    De vraag is of de klassementsrenners zin hebben om een Pantani-esque aanval op touw te zetten. Zeker is dat we een spectaculair koersverloop zullen krijgen voor de ritzege.

    De week van de waarheid komt steeds dichterbij, maar eerst staat er nog een verraderlijke etappe van Cervia naar Monselice op het programma. In eerste instantie lijkt het een etappe voor de sprinters, aangezien de eerste 150 kilometer door de Povlakte (de naam zegt het al) zo vlak zijn als een pannenkoek. Dan begint voor de rappe mannen echter de ellende, want na de eerste passage door Monselice komen de renners op een verkapt circuit van veertig kilometer. En dan doemen er opeens twee klimmetjes op in een tijdsbestek van zo’n dertig minuten.

    Eenmaal voorbij Galzignano Terme beginnen de renners aan Il Roccolo, een klim van vier kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van ruim 8%. Maar ook in dit deel van Italië piekt het wegdek wel eens tot maximaal 20%. Na een snelle afdaling en aantal kilometers over smalle wegen volgt een tweede kuitenbijter met Calaone. Nee, dit is geen typische Italiaanse pizza, maar wel een helling van twee kilometer aan 10%. Eenmaal op de top van Calaone (op zestien kilometer van het einde) nemen de renners weer de duik naar beneden, richting de finish in Monselice.

    Woensdag 14 oktober, etappe 11: Porto Sant’Elpidio – Rimini


    Donderdag 15 oktober, etappe 12: Cesenatico – Cesenatico


    Vrijdag 16 oktober, etappe 13: Cervia – Monselice


    Erop of eronder
    Na twee weken koers is het niet meer mogelijk om je als klassementsrenner te verstoppen. Het begint met een individuele tijdrit van 34,1 kilometer door de regio Veneto, tussen Conegliano en Valdobbiadene. De parcoursbouwers hebben hun best gedaan om een geaccidenteerde en dus veeleisende tijdrit uit te tekenen. Na 7,4 kilometer worden voor het eerst de tussentijden opgenomen, dat is als de renners de top van Muro di Ca’ del Poggio (maximaal 19%) bereiken. Verder zijn er nog meetpunten na zeventien en vijfentwintig kilometer.

    De route voert door het heuvelachtige gebied rond Valdobbiadene, met op de achtergrond de Prosecco wijngaarden. Wie doet de beste zaken na de langste tijdrit van deze Giro d’Italia? Wie zaterdagmiddag de roze trui mag aantrekken, zal een dag later wel alles uit de kast moeten halen om het felbegeerde kleinood te verdedigen. De Giro trekt namelijk de Alpen in voor een bergetappe met finish op Piancavallo. Het is aan de klimmers om pal voor de tweede rustdag toe te slaan, zeker voor de klimgeiten die veel tijd hebben verloren in de race tegen de klok.

    De vijftiende etappe start op de militaire basis van Rivolto, ter ere van het zestigjarige bestaan van de Frecce Tricolori, het vliegstuntteam van de Italiaanse luchtmacht. Vliegen zullen de renners niet doen naar Piancavallo, voor sommige coureurs zal het eerder kruipen worden richting de top van de slotklim. Maar eerst is het belangrijk om heelhuids boven te komen op de Sella Chianzutan (10,6 km aan 5,4%), Forcella Di Monte Rest (7,4 km aan 7,5%) en de Forcella Di Pala Barzana (13,3 km aan 4,4%). Als dat lukt, is het tijd om Piancavallo te bestormen.

    De beklimming naar het gelijknamige skioord is 14,5 kilometer lang en stijgt gemiddeld aan 7,8%. Het is zoals altijd belangrijk om te benadrukken dat het hier gaat om een gemiddelde, zo zakken de percentages tot kilometerpaal zes niet onder de 9%. Drie jaar geleden kwam de Giro nog aan in Piancavallo en toen won bergkoning Mikel Landa de etappe. Tom Dumoulin moest die dag de roze trui inleveren bij Nairo Quintana, om het kleinood twee dagen later weer te heroveren. Marco Pantani wist er in 1998 trouwens ook eens te zegevieren.

    Na een tijdrit en bergetappe kunnen de klassementstoppers weer even op adem komen, met een tweede en laatste rustdag op maandag 19 oktober en vervolgens een heuveletappe naar San Daniele del Friuli. Ook nu kiest de organisatie weer voor een finale op een lokaal circuit, maar dan wel na een lange en lastige aanloop van zo’n 150 kilometer. De nog overgebleven renners werken vervolgens drie lokale ronden (eigenlijk twee volledige rondjes) van dertig kilometer af. De puncheurs kunnen zich helemaal uitleven op de terugkerende Monte di Ragogna.

    De klassementsrenners moeten ook op hun hoede zijn, want de Monte di Ragogna is toch bijna drie kilometer lang aan 10,4%. Wie een moeilijk moment heeft op de Ragogna, moet er onherroepelijk af en zal waarschijnlijk niet meer terugkeren. Na de laatste passage is het nog dertien kilometer tot de streep, maar dan is het nog altijd niet gedaan met klimmen. In de laatste kilometer botsen de renners in de Via Sottomonte weer op een muur. De weg loopt gemiddeld aan 6,5% omhoog, maar er zijn pieken tot 20% en in de laatste honderden meters nog tot 10%.

    Zaterdag 17 oktober, etappe 14: Conegliano – Valdobbiadene (ITT)


    Zondag 18 oktober, etappe 15: Base Aerea Rivolto – Piancavallo


    Dinsdag 20 oktober, etappe 16: Udine – San Daniele del Friuli


    Naar de wielerhemel of de hel?
    Op woensdag 21 oktober hebben de renners al zestien etappes afgevinkt en moeten ze nog maar een paar dagen koersen, maar de zwaarste ritten moeten nog komen. Die in de Dolomieten en de Alpen. Vanuit de Middeleeuwse stad Bassano del Grappa gaat het naar de Forcella Valbona (21,9 kilometer aan 6,6%) en de nog bekendere Monte Bondone (20,2 km aan 6,8%). De Passo Durone (10,4 km aan 6%) en Madonna di Campiglio, de laatste beklimmingen van de dag, zijn op papier de makkelijkste cols. We kunnen echter wel spektakel verwachten op de laatste beklimming.

    De klim naar Madonna di Campiglio begint op 12,5 kilometer van het einde en is een echte loper. Wie verloren tijd wil goedmaken op deze slotklim, zal niet te lang moeten wachten. In de eerste negen kilometer blijft de weg stijgen aan ongeveer 6%, maar de laatste 2,5 kilometer knikt het wegdek en heeft het meer weg van vals plat. De Giro van 2015 besloot ook een bezoekje te brengen aan Madonna di Campiglio. Mikel Landa won dat jaar voor de verrassend sterke Yuri Trofimov en latere eindwinnaar Alberto Contador.

    In 1999 waren we op Madonna di Campiglio getuige van een zoveelste zege van een in die tijd ongenaakbare Pantani. De kale Italiaan reed die dag nog maar eens verder weg van de tegenstand, leek op weg naar een tweede opeenvolgende Girozege, maar vlak voor de start van de 21e etappe naar Aprica werd Pantani uit de Giro geknikkerd vanwege een te hoog hematocriegehalte. Het bleek een keerpunt in de carrière van de razendpopulaire Italiaan.

    In de zeventiende etappe krijgen de renners al meerdere zware bergen voorgeschoteld, maar dat is nog niks vergelijken met de achttiende rit op weg naar de klim bij het kunstmatig aangelegde Lago di Cancano. Via twee inleidende beklimmingen, de Madonna di Campiglio vanuit Pinzolo (13,3 kilometer klimmen aan ruim 6%) en de Passo Castrin (8,8 km aan 9,7%) gaat het naar de Passo dello Stelvio. Deze hoge bergpas in de Italiaanse Alpen boezemt bij veel fietstoeristen en profrenners angst in. En terecht, want de Stelvio is verschrikkelijk zwaar en vreselijk hoog.

    De renners in deze Giro beklimmen de Stelvio vanuit Prato, wat betekent dat ze 24,7 kilometer moeten klauteren aan 7,5%. De eerste tien kilometer zijn nog te doen, maar daarna zakken de percentages niet meer onder de 8%. Het uitzicht op de top (2.758 meter) is adembenemend en de televisiekijkers kunnen zich verheugen op een aaneenschakeling van haarspeldbochten. De renners dalen vervolgens af richting Bormio, maar slaan voor het bereiken van het dorp rechtsaf richting Premadio. Ze verlaten de hoofdweg en beginnen te klimmen richting Torre di Fraele.

    De slotklim (kenmerkend vanwege zijn 21 haarspeldbochten) is eigenlijk negen kilometer lang aan 6,8%. Als de Cancano-dam in zicht is, is het namelijk nog twee kilometer over vlak terrein richting het meer van Cancano. Vorig jaar kregen de deelneemsters aan de Giro Rosa een bergrit voorgeschoteld met finish aan het meer. Annemiek van Vleuten versnelde al aan de voet van Torre di Fraele en wist de verzamelde tegenstand op minuten te rijden. “De alien is vertrokken, nu kan de wedstrijd voor normale mensen beginnen”, zo vatte concurrente Elisa Longo Borghini het samen.

    Woensdag 21 oktober, etappe 17: Bassano del Grappa – Madonna di Campiglio


    Donderdag 22 oktober, etappe 18: Pinzolo – Laghi di Cancano


    De 103e editie van de Giro d’Italia zal worden beslist in het slotweekend, maar eerst volgt op vrijdag 23 oktober nog een vlakke etappe van Morbegno naar Asti. Het is ook meteen de langste etappe van deze ronde. In 251 kilometer koersen de renners eerst langs de westkant van het Comomeer, om vervolgens de Povlakte over te steken. Na bijna drie weken koers is het de vraag hoeveel sprinters er nog aan boord zijn. De doorzetters krijgen nog één kans om een prestigieuze ritzege te boeken.

    De etappe van zaterdag trekt namelijk weer de Alpen in en mag worden aangemerkt als de koninginnenrit van deze Ronde van Italië. Aan het einde van de etappe hebben de renners net geen tweehonderd kilometer afgelegd, maar wel meer dan vijfduizend hoogtemeters overwonnen. Eenmaal vertrokken vanuit Alba begint de weg na goed veertig kilometer zoetjesaan omhoog te lopen, richting de voet van de eerste klim van de dag: de Colle dell’Agnello. Meer dan twintig kilometer klimmen aan 6,8%, naar een hoogte van 2.744 meter. De Agnello is een echte smeerlap.

    Vraag dat maar aan Steven Kruijswijk. De Nederlandse klimmer, die dit jaar een gooi wil doen naar de Girozege, leek in 2016 op weg naar de eindoverwinning. Kruijswijk regeerde de Giro met ijzeren hand en was na achttien etappes nog steeds in het bezit van de roze trui. Zijn voorsprong op naaste belagers Esteban Chaves, Alejandro Valverde en Vincenzo Nibali leek geruststellend. Maar toen kwam die bewuste negentiende etappe naar Risoul. Onderweg moesten de renners in mistige omstandigheden over de Colle dell’Agnello en Kruijswijk reed samen met Chaves en Nibali over de top.

    In de afdaling van de Agnello spatte de Girodroom van Kruijswijk echter finaal uiteen. De rozetruidrager probeerde in de afzink een ontketende Nibali te volgen, die als meesterdaler besloot om zijn troeven uit te spelen in de hoop de concurrentie onder druk te zetten. Kruijswijk ging wellicht over zijn limiet om Nibali te volgen, maakte een stuurfout en raakte op hoge snelheid de sneeuwwand. Na een heuse koprol probeerde de geschrokken renner van LottoNL-Jumbo weer op zijn fiets te kruipen en zichzelf bijeen te rapen, maar Kruijswijk verloor die dag bijna vijf minuten en de roze trui.

    De ritzege in Risoul ging overigens naar Nibali, die een dag later Chaves uit de leiderstrui wist te fietsen en zijn tweede Girozege wist binnen te slepen. Het is voor Kruiswijk te hopen dat hij dit jaar wel heelhuids beneden komt. Na de afdaling van de Agnello beginnen de renners vrijwel meteen aan de Col d’Izoard (14,2 km aan 7,1%), die we natuurlijk ook kennen als scherprechter in de Tour de France. De Izoard (2.360 meter) is de tweede col boven de magische grens van de tweeduizend meter. De benen zullen nog sneller verzuren door een gebrek aan zuurstof.

    Na de Izoard staan er nog twee beklimmingen op het programma met de Montgenèvre (8,4 km aan 6%) en de klim naar wintersportdorp Sestriere (11,4 km aan 5,9%). Het zijn niet de zwaarste cols, maar na drie weken afzien en de Agnello en Izoard als voorgerechtjes zullen de verschillen ook hier hoog oplopen. De Giro kwam al zeven keer eerder aan in Sestriere. Eduardo Chozas, Miguel Induraín (klimtijdrit), Pascal Richard, Jan Hruška (opnieuw een tijdrit), José Rujano, Vasil Kiryienka en Fabio Aru wisten er ooit eens te zegevieren.

    Ook de Tourzeges van Fausto Coppi, Claudio Chiappucci, Bjarne Riis (in apocalyptische omstandigheden) en Lance Armstrong staan in het geheugen gegrift. Het is wel te hopen dat de sneeuwgoden geen roet in het eten zullen gooien, want op de Agnello en Stelvio ligt inmiddels al een pak sneeuw.

    Vrijdag 23 oktober, etappe 19: Morbegno – Asti


    Zaterdag 24 oktober, etappe 20: Alba –  Sestriere


    Zondag 25 oktober, etappe 21: Cernusco sul Naviglio – Milaan (ITT)


    Mochten de verschillen nog speelbaar zijn na de laatste bergrit richting Sestriere, dan mogen we ons opmaken voor een nagelbijtend slot in Milaan. De eindwinnaar zal worden gehuldigd na een vlakke tijdrit van 15,7 kilometer met finish in modestad Milaan. De voortekenen zijn goed voor de Nederlandse wielerfan, want drie jaar geleden eindigde de Giro ook met een vlakke tijdrit naar Milaan en toen wist Tom Dumoulin de wedstrijd naar zijn hand te zetten.

    Dumoulin schreef wielergeschiedenis door als eerste Nederlander de Ronde van Italië te winnen. De ritzege ging die dag naar zijn landgenoot Jos van Emden. Krijgen we in 2020 opnieuw een Nederlands succesverhaal? De eindwinnaar zal na drie weken afzien worden gehuldigd op het Domplein.

    Bron: Wielerflits
    « Laatst bewerkt op: oktober 01, 2020, 15:43:48 pm door Rico »

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro 2020: Voorbeschouwing openingstijdrit naar Palermo
    « Reactie #3 Gepost op: oktober 02, 2020, 10:25:43 am »
  • Like
  • Dislike
  • Giro 2020: Voorbeschouwing openingstijdrit naar Palermo

    De Giro d’Italia 2020 die op zaterdag 3 oktober op Sicilië begint. Had het begin dit jaar verteld aan menig wielerliefhebber, en diegene had je voor gek verklaard. Maar alles is anders. De Giro is dit jaar niet in mei en start niet in Hongarije. Maar nu we er toch zijn, kunnen we maar beter vooruitkijken naar de openingstijdrit tussen Monreale en Palermo. Wie pakt de eerste roze trui? WielerFlits blikt vooruit op het parcours en de favorieten.

    Parcours
    Voor het eerst zou een grote ronde van start gaan in Hongarije, maar zoals u weet heeft de coronacrisis daar een stokje voor gestoken. De start van de Giro d’Italia moest worden verplaatst. Het plaatsje Monreale op het eiland Sicilië heeft dit jaar de eer om de Grande Partenza te organiseren. Boedapest is de grootste stad van Hongarije, Monreale staat wat inwoners betreft op plaats 21 op het eiland Sicilië. Verschil moet er zijn.

    De zo’n 40.000 inwoners leven op de flanken van de Monte Caputo en ze hebben een prachtig uitzicht over Palermo. De stad is vooral bekend vanwege haar domkerk. Aan de bouw van de imposante cattedrale di Santa Maria Nuova kleeft een intrigerende legende. Koning Willem II van Sicilië lag in de twaalfde eeuw te slapen onder een boom na een ferme jachtpartij.

    In zijn droom verscheen de heilige maagd Maria en zij stelde hem voor om een kerk te bouwen op zijn slaapplek. Toen hij de boom verwijderde, zou hij een schat hebben gevonden. De kerk kwam er, net als een benedictijnerklooster en de stad werd er omheen gebouwd. De fraaie Arabisch-Normandische kathedraal is nu één van de belangrijkste attracties van het eiland.



    De renners zullen tijdens de openingstijdrit de kerk passeren, maar beginnen doen ze op een parkeerterrein onderaan het stadje. Dat betekent dat de eerste 1.100 meter van de Giro d’Italia omhoog lopen. In de binnenstad, waar de eerste bergtrui op het spel staat, wordt asfalt verwisseld voor steentjes en plavuizen, daarnaast wordt het ook oppassen voor de engte van de wegen.

    Wie een bocht te wijd neemt, kan zomaar eens kennis maken met de muren van de kathedraal, en doorgaans geven die niet mee. Na een korte toer door het centrum gaat het in dalende lijn richting Palermo. En deze afdaling lijkt een reden om de recordboeken erbij te pakken.

    Rik Verbrugghe was in het jaar 2001 verantwoordelijk voor de snelste tijdrit ooit. De gewezen Belgische proloogspecialist kwam na 7,6 kilometer rossen over de kaarsrechte kustwegen tussen Montesilvano en Pescara tot een gemiddelde snelheid van 58,874 km/u.

    De kans is aanwezig dat er zaterdag nóg sneller zal worden gereden door de ritwinnaar, want na de afdaling blijft het tot aan de finish in Palermo vlak. Wie naar het profiel kijkt, ziet dat het zo’n acht kilometer lang flink naar beneden loopt. Het doet denken aan de opener uit het jaar 1987, toen de renners een voor een de Poggio moesten afdalen, maar in deze afdaling is het voornamelijk rechttoe, rechtaan. Op een tweetal haarspeldbochten na die opdoemen na een kilometer of drie hoeven de renners de remmen niet te toucheren.

    Bij de Via Roma in Palermo slaan de renners linksaf. In de laatste zes kilometer zijn er nog wel wat bochten waar de renners om moeten denken, maar een hoop kunnen vermoedelijk toch ook aan hoge snelheid worden genomen.

    De Via della Liberta, door Richard Wagner ooit omschreven als de Siciliaanse Champs-Élysées, vormt het toneel voor de laatste kilometers. Het gaat hier eerst in noordelijke richting, maar op de Piazza Esedra Matteotti wordt rechtsomkeert gemaakt. Vanaf dat punt is het nog twee kilometer rechtdoor rammen naar de finish. Wordt het gemiddelde van Verbrugghe hier verbroken?

    Favorieten
    Na zijn imponerende wereldtitel tijdrijden in Imola verdient Filippo Ganna de rol van topfavoriet voor deze openingstijdrit. De specialist is nu regerend Italiaans en wereldkampioen tegen de klok, en het parcours op Sicilië ligt hem als gegoten. Dat de tijdrit maar 15 kilometer is, zal hem niet tegenvallen. Op het WK was zijn eerste deel (van bijna 15 kilometer, red.) ijzersterk en gaf hij in het tweede deel tijd toe op enkele concurrenten.

    Het verschil zal Ganna moeten maken in de afdaling en op het vlakke. Met zijn grote motor en aerodynamische houding zal hij in zijn regenboogtrui het aanwezige thuispubliek op hol willen brengen. Ruilt de baankampioen van INEOS Grenadiers op de openingsdag zijn wereldkampioenentrui in voor een roze? Hij treedt dan in de voetsporen van Tom Dumoulin, die in 2018 hetzelfde flikte in Jeruzalem.

    In de tijdrit van de Tour de France gaven we drie renners van Jumbo-Visma de meeste sterren. Toen pakte dat niet zo goed uit. In deze voorbeschouwing doen we het opnieuw, maar nu heeft INEOS Grenadiers de eer. Geraint Thomas staat namelijk in topvorm aan de start en dat toonde zijn WK-tijdrit (vierde op 37 seconden van Ganna, red.) in Imola aan.

    Nadat bekend werd dat de Welshman niet naar de Tour de France zou gaan, zette hij de knop om en richtte hij zich op de eindzege in de Giro. Alleen in Tirreno-Adriatico kon hij zijn vorm nog testen en die test was meer dan geslaagd. Hij werd er, mede door een sterke slottijdrit in San Benedetto del Tronto, tweede in het eindklassement. In de chrono eindigde Thomas tussen de specialisten tegen de klok. Deelt hij tussen Monreale en Palermo meteen een tik uit aan de concurrentie voor het klassement?

    Van de favorieten voor het algemeen klassement lijkt Thomas de grootste kanshebber op ritwinst. Wilco Kelderman heeft het in zich om naar een ereplaats te rijden, maar in deze powertijdrit die grotendeels naar beneden gaat, lijken Simon Yates, Vincenzo Nibali, Rafał Majka, Steven Kruijswijk en Jakob Fuglsang de schade te moeten beperken.

    Ook Rohan Dennis heeft zijn zinnen gezet op de eerste roze trui van deze Giro d’Italia. En daarmee is hij de derde kanshebber namens INEOS Grenadiers. De Australiër verloor vorige week zijn wereldtitel tijdrijden en zal dus sportieve revanchegevoelens hebben op Ganna. Een vijfde plaats was het hoogst haalbare voor Dennis in Imola, op 39 seconden van de winnaar. In de vlakke tijdrit in Tirreno-Adriatico moest hij ook al 26 seconden toegeven op Ganna. Heeft de eigenaardige Aussie op tijd zijn topvorm te pakken voor het roze?

    Iemand die al enkele jaren concurreert met Dennis, is Victor Campenaerts. De werelduurrecordhouder is ook een van de favorieten voor de eerste roze trui én op zoek naar een nieuwe ploeg. Zijn huidige ploeg NTT heeft alle renners namelijk vrijgegeven. Sinds de coronabreak reed Campenaerts vier tijdritten: tweede op het BK (achter Wout van Aert), derde op het EK (achter Stefan Küng en Rémi Cavagna), tweede in Tirreno-Adriatico (achter Ganna) en achtste op het WK. Op een goede dag moet VocSnor mee kunnen doen voor de top-3.

    En om nog een keer terug te komen op Rik Verbrugghe en die recordtijdrit naar Pescara… De huidige bondscoach van de Belgen is daarmee nog altijd de laatste Belgische drager van de roze trui. Verbrugghe was toen vier dagen leider in de Giro. Sindsdien wacht hij op een opvolger.

    Diverse tijdritspecialisten mogen hopen op een goede uitslag in Palermo. Het gaat daarbij om de ‘zware’ types die het normaliter moeten hebben van korte, vlakke tijdritten. Tegen een chrono met een afdaling zoals die van zaterdag zullen Alex Dowsett (negende op het WK tijdrijden, vierde op het EK tijdrijden) en toekomstig Jumbo-Visma-renner Edoardo Affini (derde op het Italiaans kampioenschap tijdrijden, vijfde op het EK tijdrijden) ook geen nee zeggen.

    Datzelfde geldt voor onder meer Jan Tratnik (zesde op het EK tijdrijden), drievoudig beloftenwereldkampioen Mikkel Bjerg (zeventiende op zijn eerste WK tijdrijden bij elites) en Jos van Emden (zevende in tijdrit Tirreno). De specialist van Jumbo-Visma kreeg deze week enigszins goed nieuws, want hij raakt zijn Nederlandse tijdrittitel niet kwijt. Het NK tijdrijden gaat namelijk niet door op 7 oktober en dus mag Van Emden tijdens alle Giro-tijdritten het rood-wit-blauw aan.

    Een gevaarlijke klant voor de ritzege, of in ieder geval een korte uitslag, is Michael Matthews. En dan moeten we eigenlijk ook meteen vooruitkijken naar de rit van zondag. Matthews werd in de vlakke tijdrit van Tirreno-Adriatico knap tiende tussen allemaal pur sang tijdrijders. Mocht ‘Bling’ weer kort kunnen eindigen, dan zou hij zomaar zondag de roze trui kunnen overnemen. De aankomst in Agrigento is namelijk op het lijf van de Team Sunweb-sprinter geschreven. Legt Matthews in Palermo de basis voor een latere roze trui?

    Daarnaast zijn er nog genoeg outsiders voor een ereplaats. Denk daarbij aan hardrijders als Benjamin Thomas, Joey Rosskopf, Thomas De Gendt, Spaans tijdritkampioen Pello Bilbao, Brandon McNulty, Maciej Bodnar en Matthias Brändle.

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Filippo Ganna
    *** Geraint Thomas, Rohan Dennis
    ** Victor Campenaerts, Alex Dowsett, Edoardo Affini
    * Michael Matthews, Jan Tratnik, Mikkel Bjerg, Jos van Emden

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Re: Giro d’Italia
    « Reactie #4 Gepost op: oktober 02, 2020, 10:26:01 am »
  • Like
  • Dislike

  • Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Filippo Ganna verovert eerste roze trui na razendsnelle tijdrit
    « Reactie #5 Gepost op: oktober 04, 2020, 11:19:16 am »
  • Like
  • Dislike
  • Filippo Ganna verovert eerste roze trui na razendsnelle tijdrit

    Filippo Ganna is dit jaar de eerste rozetruidrager in de Giro d’Italia. De renner van INEOS Grenadiers legde op Sicilië het 15 kilometer lange parcours als snelste af. In Palermo noteerde de regerend wereldkampioen een tijd van 15 minuten en 24 seconden

    Campenarts onderuit
    De renners kregen op Sicilië een razendsnel parcours voorgeschoteld, dat grotendeels in dalende lijn ging. De weersomstandigheden waren niet optimaal. Vanwege de harde wind kozen meerdere renners ervoor om niet zoals gebruikelijk in de tijdritbeugels te hangen. Bovendien waren delen van het parcours erg glad

    Het zorgde voor een incidentrijk begin van de Giro. Werelduurrecordhouder Campenaerts ging tijdens zijn rit tegen de klok onderuit, waardoor een van de favorieten voor de dagzege zijn roze droom al snel op kon bergen.

    De als dertiende gestarte João Almeida zette een snelle richttijd neer en mocht voor langere tijd plaatsnemen op de hot-seat. Oud-wereldkampioen Rohan Dennis stelde teleur. Zijn tijd was niet genoeg was om mee te spelen om de dagzege.

    Luca Covili kende helemaal een rampdag. De 23-jarige Italiaan van Bardiani-CSF-Faizanè moest onderweg twee keer van fiets wisselen en finishte daardoor buiten de tijdslimiet.

    Ganna de snelste
    Filippo Ganna maakte zijn favorietenrol waar en dook met 22 tellen onder de tijd van Almeida. De wereldkampioen van Imola zou de rit tegen de klok beëindigen met een gemiddelde van 58,831 km/u, waarmee hij net niet aan het het Giro-record van Rik Verbrugghe kwam. De Italiaan haalde onderweg een maximale snelheid van 106 km/u.

    Astana-renner Miguel Ángel López kende pech toen hij de macht over het stuur verloor. Hij reed met hoge snelheid de hekken en moest opgeven. Veel andere favorieten reden een teleurstellende tijdrit, omdat zij te maken kregen met gedraaide wind. Onder hen was Vincenzo Nibali. Hij zou slechts 69e worden. Samen met Steven Kruijswijk en Jakob Fuglsang mag hij tot de verliezers van de dag gerekend worden.

    De tijd van Ganna zou niet meer verbeterd worden. De Italiaan boekte zijn vierde tijdritzege van het seizoen en zorgt ervoor dat voor het eerst sinds 2011 (Pinotti) weer eens een Italiaan het roze pakt op de openingsdag. Hij vertrekt morgen in de leiderstrui aan de 149 kilometer lange etappe tussen Alcamo en Agrigento.



    Uitslag
    1    Filippo Ganna   BORA   15:24
    2    João Almeida      00:22
    3    Mikkel Bjerg   CCC   ,,
    4    Geraint Thomas      00:23
    5    Tobias Foss   BORA   00:31
    6    Josef Černý      00:36
    7    Matteo Sobrero      00:40
    8    Lawson Craddock   CCC   00:41
    9    Miles Scotson      00:42
    10    Matthias Brändle   Astana   ,,

    Volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/giro-d-italia/2020/stage-1

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro d’Italia verder zonder MA Lopez en Covili
    « Reactie #6 Gepost op: oktober 04, 2020, 11:19:56 am »
  • Like
  • Dislike
  • Miguel Ángel López is de Giro d’Italia rampzalig begonnen. De Colombiaan van Astana kwam tijdens de 15 kilometer lange tijdrit naar Palermo ten val na ongeveer negen minuten toen hij de macht over het stuur verloor.



    Voor Luca Covili is de Giro d’Italia al na één dag voorbij. De 23-jarige Italiaan van Bardiani-CSF-Faizanè deed te lang over de 15,1 kilometer lange tijdrit naar Palermo, waardoor hij buiten de tijdslimiet finishte.

    Tweedejaarsprof Covili deed 6 minuten en 52 seconden langer over de rit tegen de klok dan João Almeida, die op het moment dat Covili finishte de snelste tijd had. Volgens Italiaanse media had hij materiaalproblemen, waardoor hij twee keer van fiets moest wisselen. De Italiaanse jongeling finishte hierdoor buiten de tijdslimiet van 30%, waardoor Covili volgens de regels al na één dag naar huis moet.

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro 2020: Voorbeschouwing tweede etappe naar Agrigento
    « Reactie #7 Gepost op: oktober 04, 2020, 11:22:04 am »
  • Like
  • Dislike
  • Giro 2020: Voorbeschouwing tweede etappe naar Agrigento

    De 103e editie van de Giro d’Italia is begonnen! Zaterdag kregen de renners een razendsnelle openingstijdrit naar Palermo voorgeschoteld, de tweede etappe op Siciliaans grondgebied finisht in het historische Agrigento. Het belooft een razendinteressante finale te worden, want het venijn zit hem in de staart. WielerFlits blikt vooruit!

    Parcours
    Na een razendsnelle openingstijdrit waarin de eerste verschillen zijn gemaakt, is het ook op dag twee oppassen geblazen voor de klassementsrenners. Net als Monreale, waar de Giro op gang werd geschoten, heeft de roze ronde nog nooit eerder een start of finish gekend in Alcamo. De plaats, zo’n vijftig kilometer ten westen van Palermo, wordt vermoedelijk al diverse millennia bewoond. Het verhaal gaat dat mensen die moesten vluchten uit de verwoeste stad Troje hier reeds een nederzetting stichtten.

    In 828 werd Alcamo vermoedelijk gesticht door Al-Qamuq en de bevolking bleef vele eeuwen voornamelijk moslim. Tijdens de Middeleeuwen werden zij verdreven door Noormannen, waarna Alcamo steeds meer een kunstenaarsstad werd. Onder meer de Italiaanse dichter Cielo d’Alcamo kwam hier vandaan. Ook de bekende Vlaamse schilder Guglielmo Borremans heeft hier vele kunstwerken afgeleverd.

    Na de start – even buiten het historische centrum van Alcamo – is het in het eerste deel van de wedstrijd vier keer klimmen geblazen. Het zijn nog geen Etna’s die beklommen moeten worden, maar wie slechte benen heeft zal dit geen prettig begin vinden. In het plaatsje Santa Nina vinden we na ruim dertig kilometer een klimmetje van vierde categorie, in Partanna staat er acht kilometer later een tussensprint op de planning.



    Daarna wordt het allemaal een stuk eenvoudiger. Na een kilometer of 85 komt de karavaan aan bij de kust. Er ligt geen weg direct langs de kustlijn, maar het stuk tussen Sciacca en Porto Empedocle kan desondanks worden gezien als een tussenstuk waarin de teugels iets minder strak kunnen worden aangehaald.

    Na Porto Empedocle kan er met het mes tussen de tanden worden gekoerst. De meute is dan slechts zeven kilometer verwijderd van de voet van de slotklim in Agrigento. Vandaag de dag wonen er zo’n 60.000 mensen in Agrigento, dat in 581 voor Christus werd gesticht door de Grieken onder de naam Akragas. Het was een belangrijke stad in Groot-Griekenland en dat is nu onder meer nog terug te zien aan diverse monumenten, waaronder overblijfselen van liefst zeven Dorische tempels. Voor veel toeristen is het een verplicht nummer bij een bezoekje aan het eiland.

    Ook de Giro-karavaan passeert langs enkele tempels, maar veel aandacht zullen de renners daar niet meer voor hebben. De weg loopt dan immers al omhoog. De slothelling naar de Piazzale Vittorio Emanuele is zo’n 3,7 kilometer klimmen aan 5,3 procent gemiddeld. Het is geen loeizwaar arendsnest, maar wie hier niet bij de les is, kan kostbare seconden verliezen. De Giro d’Italia kan bezoekjes aan Agrigento wel smaken.

    De ronde kwam hier reeds aan in 1965, 1982, 1993 en 2008. De laatste die hier juichend over de streep kwam in de Giro, is Riccardo Riccò. In 1999 organiseerde de stad zelfs de Grande Partenza. Het meest bekend is de stad bij wielerliefhebbers echter vanwege het wereldkampioenschap van 1994, gewonnen door Luc Leblanc.

    Favorieten
    Aan het begin van deze eeuw was het nog de normaalste zaak van de wereld om te beginnen met enkele biljartvlakke sprintetappes, maar het is anno 2020 belangrijk om de aandacht van de televisiekijkers vast te houden. Het komt steeds vaker voor dat etappes van start tot finish worden uitgezonden. Het is dan ook geen optie om te veel vlakke en meestal ook geschiedenisloze etappes in te plannen.

    Koersdirecteur Mauro Vegni heeft er dan ook voor gekozen om een verraderlijke eerste rit-in-lijn uit te tekenen op het eiland Sicilië met een lastige aanloopfase, twee hellingen van vierde categorie en toch aardig wat hoogtemeters. De finishstreep is getrokken op een beklimming van net geen vier kilometer aan ruim 5%. Net niet lastig genoeg voor de klassementsrenners om voor verschillen te zorgen, maar de pure sprinters zullen hier ook niet zegevieren.

    Om u een indicatie te geven van de lastigheidsgraad van de beklimming. Twaalf jaar geleden won ene Riccardo Riccò in Agrigento, voor Danilo Di Luca, Davide Rebellin en Franco Pellizotti. Renners die vroeg of laat tegen de dopinglamp zijn gelopen. We doen er misschien toch maar goed aan om niet al te veel conclusies te verbinden aan deze uitslag.

    We komen allereerst uit bij Michael Matthews, die bezig is aan zijn laatste maanden voor Team Sunweb. De Australiër zal in 2021 weer het tenue van Mitchelton-Scott dragen, maar dat wil niet zeggen dat hij al aan het nieuwe wielerseizoen denkt. Matthews zal ongetwijfeld nog willen knallen voor de ploeg van manager Iwan Spekenbrink en binnenkort afscheid nemen met enkele mooie overwinningen.

    Zondag krijgt Matthews een werkelijk waar ideale aankomst voorgeschoteld. De 30-jarige renner kan voor een sprinter ontzettend goed bergop, denk maar terug aan zijn optreden (zevende) tijdens het voorbije WK wielrennen in Imola. Matthews moet het niet hebben van een razendsnelle sprint op het vlakke, maar juist van een machtsspurt bergop na een relatief zware koers. De etappe naar Agrigento is hem dus op het lijf geschreven.

    Matthews reed in 2014 en 2015 al eens de Ronde van Italië en won toen telkens (naast twee ploegentijdritten) een etappe. In 2014 versloeg hij bij Montecassino Tim Wellens en Cadel Evans na een slotklim van net geen negen kilometer. Een jaar later was hij de beste na een pittige heuvelrit naar Sestri Levante. Dan moet de slothelling in Agrigento ook geen probleem zijn, toch? Het is bij Team Sunweb ook uitkijken naar klassementsrenners Wilco Kelderman en Sam Oomen.

    De twee Nederlanders moeten er vooral voor zorgen dat ze geen tijd verliezen, maar zeker Kelderman moet ook in staat zijn om met zijn punch een ereplaats te bemachtigen. Maar winnen? Dat lijkt toch iets te hoog gegrepen voor de toekomstige werknemer van BORA-hansgrohe.

    Matthews is niet de enige rappe man die een heuveltje kan verteren. Zo rekent Groupama-FDJ op Arnaud Démare, de Franse kampioen die na de coronabreak maar liefst tien keer juichend over de streep kwam. Het begon allemaal in Milaan-Turijn en als het aan Démare ligt trekt hij zijn zegereeks nog wat langer door. Het is de vraag of de Fransman in staat is om op de pittige aankomst van zondag te zegevieren, maar in de Tour de Wallonie wist hij nota bene de koninginnenrit te winnen.

    We kunnen de Giro d’Italia en Tour de Wallonie onmogelijk met elkaar vergelijken, maar hij wist in het Waalse Erezée toch maar mooi Philippe Gilbert en Greg Van Avermaet te vloeren na een spurt op de pure macht. Twee renners die al jaren mede de dienst uitmaken in heuvelachtige wedstrijden. Groupama-FDJ zal er kortom alles aan doen om Démare zo goed mogelijk af te zetten aan de voet. En dan maar hopen dat de rappe renner over zijn beste benen beschikt.

    Een goede Peter Sagan is ook een gevaarlijke klant voor de etappe van zondag. De vraag is alleen: hoe goed is de renner van BORA-hansgrohe nu eigenlijk? Ga vijf jaar terug in de tijd en Sagan is quasi-onklopbaar op een dergelijke aankomst, maar de drievoudige wereldkampioen haalt al een tijdje niet meer zijn niveau van weleer. In de voorbije Tour verloor hij de strijd om de groene puntentrui van Sam Bennett en won hij zelfs geen enkele etappe. Een unicum in de carrière van Sagan.

    De 30-jarige veelwinnaar begon echter wel beter en beter te fietsen naarmate de Tour vorderde. In Poitiers beschikte hij weer over zijn (ooit zo) vlijmscherpe sprint, maar werd hij gediskwalificeerd vanwege een semi-kopstoot aan Wout van Aert. En op de Avenue des Champs-Élysées eindigde hij toch keurig als derde. Dat zijn toch positieve signalen in aanloop naar zijn eerste Giro, waar we wellicht de beste Sagan weer zullen zien.

    De aankomst in Agrigento lijkt te zwaar voor mannen als Elia Viviani en zeker Álvaro José Hodeg en dus moeten we ook kijken naar de puncheurs met een sterk eindschot. Diego Ulissi zal de etappe met rood hebben omcirkeld. De ervaren Italiaan hoeft de komende weken niet te knechten voor een klassementskopman en mag zich uitleven in etappes als die naar Agrigento. Ulissi won in aanloop naar de Giro nog de Ronde van Luxemburg en is dus in vorm.

    Ook Fabio Felline zal met de nodige kriebels aan de start staan. De Italiaan, die de voorbije jaren is teruggeslagen door toxoplasmose (ook wel bekend als de kattenziekte) en fysiek leed, lijkt weer op de weg terug. De renner van Astana won eind augustus nog de Memorial Marco Pantani en zal graag een eerste succesje willen boeken in de Giro. Felline is snel aan de meet, maar kan voor een (semi-)sprinter ook bijzonder goed bergop.

    De vraag is alleen of hij de ruimte zal krijgen van de ploegleiding, aangezien Astana vooral bezig is met een goed klassement met Jakob Fuglsang en/of Aleksandr Vlasov. Een andere Italiaan om in de gaten te houden is Andrea Vendrame, puncheur en rittenkaper van beroep. De coureur van AG2R La Mondiale is nog op zoek naar zijn eerste zege van het seizoen, maar werd ruim een week voor de Giro wel vierde in Parijs-Camembert.

    Deceuninck-Quick-Step moest na het wegvallen van Remco Evenepoel en Fabio Jakobsen schakelen. De formatie wilde met de piepjonge Belg een gooi doen naar een goed klassement, maar jaagt nu op etappezeges. Fausto Masnada en James Knox kunnen zondag wellicht verrassen met een alles-of-niks-aanval, João Almeida en Davide Ballerini kunnen wachten op een eventueel sprintje met een kleine groep. Almeida en zeker Ballerini beschikken namelijk over de punch om het af te maken.

    Almeida wist na de coronabreak indruk te maken met meerdere dichte ereplaatsen en reed zaterdag een fantastische tijdrit naar Palermo, Ballerini won een etappe in de Ronde van Polen en werd bijna Italiaans kampioen. Is het voor die laatste nu wel raak in zijn thuisland?

    Verder heeft INEOS Grenadiers nog twee kandidaat-ritwinnaars, en we hebben het niet over Geraint Thomas. Ben Swift heeft alles in zich om te zegevieren in Agrigento. De Britse kampioen beschikt over een goede sprint en blinkt ook uit in het middel- en zelfs hooggebergte. Zijn laatste zege dateert echter alweer van 2019. De uit Ecuador afkomstige Jhonatan Narvaéz, winnaar van de Settimana Internazionale Coppi e Bartali, is ook een gevaarlijke klant.

    Let ook op mannen als Davide Cimolai, Enrico Battaglin, Matteo Fabbro, Simone Consonni (zeker als zijn sprintkopman Elia Viviani gelost is), Nicola Conci, Luca Wackermann, Jhonatan Restrepo, Valerio Conti, Nathan Haas, Ruben Guerreiro en ouwe rot Giovanni Visconti.

    En wat mogen we verwachten van de klassementsrenners met een aardige punch in de benen? Denk aan Jakob Fuglsang, Simon Yates en de eerder genoemde Geraint Thomas (de grote winnaar na de openingstijdrit) en Kelderman. En is deze aankomst te zwaar voor Fernando Gaviria?

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Michael Matthews
    *** Arnaud Démare, Peter Sagan
    ** Diego Ulissi, João Almeida, Jhonatan Narváez
    * Davide Ballerini, Fabio Felline, Andrea Vendrame, Ben Swift

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Astana raakt ook zieke Aleksandr Vlasov kwijt
    « Reactie #8 Gepost op: oktober 05, 2020, 08:51:50 am »
  • Like
  • Dislike
  • Astana raakt ook zieke Aleksandr Vlasov kwijt

    Aleksandr Vlasov heeft in de tweede etappe van de Giro d’Italia opgegeven. De talentvolle Rus van Astana liet zich halverwege de etappe uit het peloton zakken en stapte in de ploegleiderswagen. Hij kampt met maagproblemen.

    Op de openingsdag raakte Astana ook al Miguel Ángel López kwijt na een ongelukkige valpartij in de tijdrit naar Palermo. Nu ook Vlasov heeft opgegeven, is de ondersteuning van kopman Jakob Fuglsang in de bergen wel erg verzwakt. Manuele Boaro, Rodrigo Contreras, Fabio Felline, Jonas Gregaard en Óscar Rodríguez blijven nog over in dienst van Fuglsang.

    In aanloop naar de Giro moest de Kazachstaanse ploeg ook al enkele wijzigingen doorvoeren in de selectie vanwege coronabesmettingen.

    Vlasov werd vooraf gerekend tot de favorieten voor de eindzege, terwijl hij ook de topfavoriet was om het jongerenklassement te winnen.

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Diego Ulissi verslaat Peter Sagan op heuvel in Agrigento
    « Reactie #9 Gepost op: oktober 05, 2020, 09:12:36 am »
  • Like
  • Dislike
  • Diego Ulissi verslaat Peter Sagan op heuvel in Agrigento

    Diego Ulissi heeft de tweede etappe van de Giro d’Italia gewonnen. Hij was na 149 kilometer de beste op de heuvelachtige aankomst in Agrigento. Ulissi versloeg Peter Sagan (BORA-hansgrohe) en Mikkel Honoré (Deceunick-Quick-Step) in een sprint met drie. Filippo Ganna eindigde in de buik van het peloton en behield zo de roze leiderstrui.

    Kopgroep met De Gendt en Van Empel
    Thomas De Gendt was de aanstichter van de eerste aanvalspoging van deze Giro. De rasaanvaller van Lotto Soudal kreeg na wat schermutselingen vier renners met zich mee. Onder hen ook Giro-debutant Etienne van Empel namens Vini Zabù-Brado-KTM. Ben Gastauer (AG2R La Mondiale), Alessandro Tonelli (Bardiani-CSF-Faizanè) en Mattia Bais (Androni Giocattoli-Sidermec).

    De vijf kregen een maximale voorsprong van vijf minuten. In het peloton nam traditiegetrouw de ploeg van de rozetruidrager de kop, in dit geval INEOS Grenadiers met tijdritwinnaar Filippo Ganna. Vroeg in de rit was er op een van de gladde wegen in de kleine Siciliaanse dorpjes nog een valpartij van Van Empel in de kopgroep, maar de Nederlander kon snel verder en weer aansluiten bij zijn medevluchters.

    Opgave Vlasov
    Team Sunweb en UAE Emirates staken ook een handje toe in het achtervolgingswerk. Die teams hadden met Michael Matthews en Diego Ulissi twee favorieten voor de ritwinst. Achterin het peloton bungelde Aleksandr Vlasov. De Russische klimmer had maagproblemen en stapte met nog 70 kilometer te gaan af. Na de opgave van Miguel Ángel López al de tweede tegenvaller voor Astana.

    Team Sunweb, UAE Emirates en ook BORA-hansgrohe brachten de voorsprong met nog 30 kilometer te gaan terug tot minder dan een minuut. Het werd wat onrustig in het peloton en dus werd er ook gevallen. Onder meer Brent Bookwalter en Nicolas Edet gingen tegen de grond, maar zij konden verder.

    Ulissi en Sagan tonen zich in finale
    Door het stevige tempo van het peloton werden de vroege vluchters op negen kilometer van de eindstreep gegrepen. Vlak daarvoor had De Gendt nog een tussensprint gewonnen, maar dat was ook het laatste wapenfeit van de aanvallers. Diverse klassementsrenners zetten hun treintjes op de rails in aanloop naar de slotklim richting de Piazzale Vittorio Emanuele (3,7 km aan 5,3%) in Agrigento.

    Groupama-FDJ zette Arnaud Démare onderaan de klim als eerste af, terwijl ook Geraint Thomas en Peter Sagan goed op de voorposten zaten. Er werd een strak tempo onderhouden, maar het peloton bleef relatief groot. Een demarrage bleef uit tot 1,5 kilometer van de meet. Daar versnelde Valerio Conti in dienst van zijn kopman Diego Ulissi.

    Conti trok het peloton op een lint en sleurde zijn ploeggenoot de laatste kilometer in. Luca Wackermann opende de aanval en hij kreeg Mikkel Honoré en Ulissi met zich mee. Toen Sagan de oversteek dreigde te maken, koos Ulissi zelf voor de demarrage. Hij kreeg Honoré in zijn wiel en zag ook Sagan nog aansluiten in de laatste rechte lijn. In een sprint met drie was het vervolgens Ulissi die over de snelste benen beschikte.



    Uitslag
    1    Diego Ulissi   Jumbo-Visma   03:24:58
    2    Peter Sagan   FDJ   ,,
    3    Mikkel Frølich Honoré      ,,
    4    Michael Matthews   FDJ   00:05
    5    Luca Wackermann      ,,
    6    João Almeida      ,,
    7    Gianluca Brambilla   Jumbo-Visma   ,,
    8    Vincenzo Nibali   Astana   ,,
    9    Pello Bilbao      ,,
    10    Lucas Hamilton   INEOS   ,,

    De volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/giro-d-italia/2020/stage-2

    Bron: Wielerflits



    Een zeer mooie zege voor @r4vje, terwijl @Maazou wederom een tweede plaats mag noteren!

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro 2020: Voorbeschouwing bergetappe naar de Etna
    « Reactie #10 Gepost op: oktober 05, 2020, 09:15:34 am »
  • Like
  • Dislike
  • Giro 2020: Voorbeschouwing bergetappe naar de Etna

    Het peloton van de Giro d’Italia heeft al twee verraderlijke etappes achter de rug als op de derde dag de eerste bergrit op het programma staat. Na 130 kilometer worden de renners namelijk de vulkaan Etna omhoog gestuurd. WielerFlits blikt vooruit!

    Parcours
    De eerste twee etappes hebben al voor wat tijdsverschil gezorgd, maar deze inleidende beschietingen stellen weinig voor vergeleken met wat de meute aan het einde van de derde etappe krijgt voorgeschoteld. De voorlaatste Giro-rit op Sicilië finisht namelijk op de Etna.

    Beginnen doen we in een stad die qua naam erg lijkt op de mythische vulkaan. De renners worden namelijk in Enna op gang geschoten, de hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad ligt op zo’n 900 à 1000 meter boven zeeniveau en is daarmee de hoogst gelegen provinciehoofdstad van Italië. Als u weet dat de stad in vroeger tijden werd beschouwd als een van de sterkste natuurlijke forten ter wereld snapt u dat de stad een flinke geschiedenis heeft.

    Er wordt aangenomen dat er al sinds 1000 voor Christus mensen woonden. We kunnen ze geen ongelijk geven, want het uitzicht is aan alle kanten adembenemend. In 135 voor Christus begon hier onder leiding van de Syrische slaaf Eunus de eerste van drie grote slavenopstanden tegen het Romeinse rijk.

    Enna kan worden beschouwd als het middelpunt van Sicilië. Het eerste deel van de etappe gaat in oostelijke richting. Na tien kilometer afdalen gaat het al voor een eerste keer pittig omhoog, hetgeen een goede gelegenheid lijkt voor vluchters om weg te rijden. In Paterno, een plaatsje vlak voor Catania, wordt koers gezet richting het noorden. Daar begint ook de eerste lange klim van de dag, maar de stijgingspercentages stellen met 4% gemiddeld niet heel veel voor.



    De wegen richting de voet van de vulkaan zijn ook niet volledig vlak, maar het zal daar nog niet uit elkaar spatten. In Linguaglossa zou het spektakel moeten beginnen.

    De Etna kent een lange geschiedenis in de Giro. De klim werd voor het eerst opgenomen in het parcours in de editie van 1967. Toen was het de Italiaan Franco Bitosi die als eerste over de streep kwam, maar het peloton staakte die dag tegen de lange verplaatsingen dus telt het niet als een echte overwinning. In 1989 ging de Giro weer over de Etna. De dagzege ging toen naar de Portugees Acácio Da Silva.

    Liefst 22 jaar later (in 2011) ging Alberto Contador na een interessant duel met de Venezolaanse klimkabouter José Rujano met de overwinning aan de haal. Verder was de Etna in 2017 en 2018 het decor van een finish. In 2017 profiteerde Jan Polanc op de vierde dag van de afwachtende houding van de favorieten, een jaar later, in de zesde etappe, liet een sterke Simon Yates zijn ploeggenoot Esteban Chaves winnen op de vulkaan.

    Er gaan geruchten dat renners in de toekomst eens naar 2.850 of zelfs 3.150 meter hoogte zullen moeten klimmen, maar nu ligt de top op 1.793 meter bij Piano Provenzana. Het gaat in ieder geval 18,8 kilometer omhoog aan een gemiddeld stijgingspercentage van 6,6 procent. In de laatste drie kilometer gaat het bijna aan 9% omhoog, met een piek van 13% op twee kilometer van het einde.

    Kijk, dat belooft spektakel! Wie danst gezwind naar boven op de vulkaan en wie van de klassementsmannen ziet zijn kansen voor het klassement nu al in rook opgaan?

    Favorieten
    Of de klassementsrenners op de Etna elkaar al gaan bestoken in de strijd om het roze, zo vroeg in de Giro, is de grote vraag. Nu Geraint Thomas de tegenstand reeds op achterstand heeft gezet in de eerste tijdrit en aangezien nog eens twee ritten tegen de klok op de planning staan, kunnen de andere favorieten niet slechts blijven hopen op een goede derde week. Als de benen goed voelen, moeten ze daarvan profiteren. Vaststaat dat de etappewinnaar een goede klimmer is.

    De grote winnaar van de openingstijdrit was Geraint Thomas, die in 15 kilometer tegenstanders als Wilco Kelderman, Vincenzo Nibali, Steven Kruijswijk en Jakob Fuglsang al op meer dan een minuut zette. In aanloop naar de Giro reed de Tourwinnaar van 2018 als herboren in de Tirreno, waar hij tweede werd, en greep vervolgens – zonder hulp van zijn vermogensmeter – net naast het podium op het WK tijdrijden. Op de Etna was hij in de Giro van 2017 al eens derde.

    In 2018 had Simon Yates al eens een Giro-etappe op de vulkaan Etna kunnen winnen. De Britse ronderenner gunde toentertijd echter zijn ploeggenoot Esteban Chaves het dagsucces, terwijl hij zelf tweede werd. In aanloop naar de Ronde van Italië eindigde hij op de derde plaats in de Ronde van Polen. Vervolgens ging hij van start in de Tirreno, waar hij een etappe won en het klassement achter zijn naam zette.

    Na het wegvallen van Remco Evenepoel heeft Deceuninck-Quick Step geen uitgesproken leider in de Giro d’Italia. Dat biedt mogelijkheden voor Fausto Masnada, die halverwege het seizoen werd overgenomen van CCC. De Italiaan heeft goede herinneringen aan de Etna waar hij vorig jaar naar de tweede plaats reed in de Giro di Sicilia. In het wit-blauw van zijn nieuwe ploeg werd hij vorige maand al zesde in Tirreno-Adriatico, dus de vorm is in orde.

    Bij de ploeg van Patrick Lefevere verkeert ook de beloftevolle João Almeida in hoogvorm. Sinds de coronabreak was de Portugees al tweede in de lastige Giro dell’Emilia en derde in de Coppi e Bartali. In de Giro is hij uit de startblokken geschoten met een tweede plaats in de openingstijdrit en de zesde plek in Agrigento. De vraag is hoeveel ruimte hij nu nog krijgt, gezien zijn resultaten dit seizoen en zijn hoge positie in het klassement.

    Bij Trek-Segafredo staat weliswaar alles in het teken van Vincenzo Nibali, die een nieuwe eindzege nastreeft in de Giro. Maar houd toch ook maar Giulio Ciccone in de gaten in de etappe naar de Etna. De winnaar van de bergtrui vorig jaar maakte in de tweede helft van het seizoen al indruk in de Ronde van Lombardije, waar hij vijfde werd. Ook in de Gran Piemonte en de Giro dell’Emilia reed hij naar de top tien.

    Bij BORA-hansgrohe verloor Rafał Majka in de openingstijdrit al twee minuten, waardoor hij nu al mogelijk iets meer vrijheid krijgt. De Pool won in het verleden bergetappes in de Tour de France en de Vuelta a España, maar in de Giro maakte hij het zegegebaar nog niet. Ondanks het verlies in de tijdrit moet het met zijn vorm wel goed zitten. In de Ronde van Polen was hij vierde en in de Tirreno eindigde hij zelfs op het podium (derde).

    Jakob Fuglsang heeft na twee dagen al wat goed te maken in de Giro d’Italia. Minuten zal hij niet terugpakken op de concurrentie op de Etna, maar mogelijk kan hij met een aanval wat seconden sprokkelen. De Deen won aan het begin van het seizoen al de Ruta del Sol en bleek het winnen niet verleerd na de coronabreak. Na de vijfde plaats in Strade Bianche en de tweede in de Ronde van Polen, won hij Lombardije. Wel verloor zijn ploeg López en Vlasov al.

    Wilco Kelderman was een van de renners die kostbare tijd verloor in de openingstijdrit. Toch is de kopman van Team Sunweb in goede vorm. Na zijn zevende plaats in de Ronde van Polen, ging hij van start in Tirreno-Adriatico waar hij een uitstekende indruk achterliet. In liefst vier van de acht etappes eindigde hij bij de beste zes, wat uiteindelijk de vierde plaats in het eindklassement voor hem opleverde.

    De Etna is al vaker het decor geweest van de Giro d’Italia, onder meer in 2017. Dat jaar ging de etappezege naar Jan Polanc, maar achter de Sloveen deed Ilnur Zakarin goede zaken door tijd te pakken op de tegenstand. In de openingstijdrit verloor de Rus al anderhalve minuut, dus mogelijk krijgt hij wat meer vrijheid dan andere mannen. De smaak van dagsucces wist hij al tweemaal te proeven in de Ronde van Italië.

    Bij UAE Emirates krijgen enkele jongeren de kans in de Giro. Een van hen is Brandon McNulty, die afgelopen winter overkwam van Rally UHC. De getalenteerde Amerikaan kwam vorig jaar al eens als vierde boven op de vulkaan Etna in de Giro di Sicilia. In zijn eerste seizoen bij de Emiraten-ploeg reed hij al naar de vierde plaats in de Vuelta a San Juan en de zevende plek in de Ruta del Sol. Na de coronabreak bleven de resultaten uit, maar wellicht piekt hij nu naar deze drieweekse.

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Geraint Thomas
    *** João Almeida, Simon Yates
    ** Giulio Ciccone, Rafał Majka, Fausto Masnada
    * Jakob Fuglsang, Wilco Kelderman, Brandon McNulty, Ilnur Zakarin

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Vluchter Caicedo wint op de Etna, Almeida in roze na bijltjesdag bij favorieten
    « Reactie #11 Gepost op: oktober 06, 2020, 08:33:31 am »
  • Like
  • Dislike
  • Vluchter Caicedo wint op de Etna, Almeida in roze na bijltjesdag bij favorieten

    Jonathan Caicedo heeft de eerste bergetappe van de Giro d’Italia met finish op de Etna gewonnen. De Ecuadoriaanse kampioen van EF Pro Cycling was de beste op de achttien kilometer lange slotklim, voor Giovanni Visconti en Harm Vanhoucke. De grote verliezers van de dag waren Geraint Thomas en Simon Yates, die minuten verloren. João Almeida is de nieuwe leider in het algemeen klassement.

    Geraint Thomas
    Nog voor de etappe goed en wel begonnen was, werd het peloton al opgeschrikt door een val. Topfavoriet Geraint Thomas kuste de grond in de neutralisatie. Met enkele schaafwonden en een gescheurd shirtje kon hij zijn weg vervolgen. De start werd door het incident wel even uitgesteld.

    Kort na de officiële start werd een kopgroep van acht gevormd. Victor Campenaerts (NTT Pro Cycling) was de enige Belg van voren en hij kreeg bijval van Matthew Holmes (Lotto Soudal), Lawson Craddock, Jonathan Caicedo (beiden EF Pro Cycling), Giovanni Visconti (Vini Zabù-Brado-KTM), Francesco Romano (Bardiani-CSF-Faizanè), Josip Rumac (Androni Giocattoli-Sidermec) en Mikkel Bjerg (UAE Emirates).

    De acht kregen een voorsprong van ongeveer vijf minuten. In het peloton nam verrassend genoeg Mitchelton-Scott de controle in handen. Het INEOS Grenadiers van Thomas en roze trui Filippo Ganna zei daar dan ook geen nee tegen. Het team van kopman Simon Yates liet het verschil rond de vijf à zes minuten schommelen.

    Thomas moet vroeg lossen
    Op het laatste hupje voor de afdaling naar de voet van de slotklim nam Trek-Segafredo de kop over in het peloton. De ploeg van Vincenzo Nibali bracht het verschil terug naar 3.30 minuut. Ondertussen waren uit de kopgroep Romano en Rumac gelost. De overige zes begonnen uiteindelijk met een voorsprong van drie minuten aan de 18,8 kilometer lange klim aan 6,6%.

    Geraint Thomas kwam nog voor de slotklim überhaupt begon in de problemen. De eerder gevallen Welshman moest het peloton laten gaan, leek in de afdaling richting de voet terug te keren, maar daar stak Trek-Segafredo een stokje voor. Thomas werd, in het bijzijn van roze trui Filippo Ganna, op minuten achterstand gereden. En zo ging de Giro-droom van Thomas in rook op.

    Ook Yates op achterstand
    Vooraan bleken Caicedo en Visconti, die Bjerg als laatste overboord gooiden, over de beste klimbenen te beschikken, maar zij zagen de favorieten met rasse schreden naderen. Een serieuze versnelling van BORA-hansgrohe, op ruim 13 kilometer van de meet, zorgde voor een flinke schifting in het peloton. Majka-knecht Matteo Fabbro reed vervolgens zo hard dat hij ook Simon Yates, die andere topfavoriet loste uit de favorietengroep.

    Jonathan Castroviejo was vervolgens de eerste die aanviel vanuit die elitegroep. De INEOS-helper zag zijn kans schoon en hij kreeg diverse demarrages achter zich aan, onder meer van Harm Vanhoucke. Na het wegvallen van Thomas en Yates was er weinig controle bij de favorieten. De ogen werden gericht op ervaren krachten als Jakob Fuglsang en Vincenzo Nibali, terwijl ook Wilco Kelderman en Steven Kruijswijk nog bij de pinken waren.

    Caicedo pakt de rit voor Visconti en Vanhoucke, aanval Kelderman
    Vroege vluchter Caicedo wist vervolgens Visconti te lossen en hij begon met ruim een minuut voorsprong op de favorieten aan de laatste drie kilometer. Kelderman wist zich met een flinke demarrage los te weken uit de favorietengroep en de sprong te maken. Kruijswijk kreeg het vervolgens lastig toen Nibali en Fuglsang op ruim twee kilometer van de meet versnelden. In eerste instantie konden alleen Domenico Pozzovivo en Rafal Majka volgen, maar de Jumbo-Visma-kopman herpakte zich. Een volgende versnelling van Fuglsang leek er toch te veel aan voor Kruijswijk.

    Caicedo wist in regenachtige omstandigheden knap stand te houden tegenover de favorieten. Achter de kampioen van Ecuador werd thuisrijder Visconti tweede, vlak voor Vanhoucke (die Castroviejo achter zich had gelaten) en Kelderman. De Nederlander pakte zo flink wat seconden op de concurrentie. Fuglsang, Nibali, Pozzovivo en Majka kwamen met elkaar over de finish. Kruijswijk wist zijn rug nog te rechten en hij finishte in het kielzog van de groep-Nibali.

    Simon Yates verloor aan de meet ruim vier minuten op Caicedo. Geraint Thomas moest een verlies van meer dan twaalf minuten slikken.

    Almeida en Caicedo in dezelfde tijd: roze voor Almeida
    João Almeida had door het lossen van Ganna en Thomas de roze trui voor het oprapen. Hij verdedigde een voorsprong van 1.13 op ritwinnaar Caicedo, die ook nog eens tien seconden bonifacatie had verdiend aan de finish. Almeida kwam op 1.03 minuut van Caicedo over de meet en dus kwamen ze in dezelfde tijd te staan. Omdat Almeida in de tijdrit 28 honderdsten sneller reed, is hij de nieuwe rozetruidrager.

    Daarachter is Pello Bilbao de nieuwe nummer drie op 37 seconden van Almeida. Wilco Kelderman is vierde (op 0.42), gevolgd door Harm Vanhoucke (op 0.53), Vincenzo Nibali (op 0.55) en Domenico Pozzovivo (op 0.59) die nog binnen een minuut staan. Jakob Fuglsang en Steven Kruijswijk staan ook nog in de top-10 en volgen binnen 75 seconden van de roze trui.



    Uitslag
    1    Jonathan Klever Caicedo      04:02:33
    2    Giovanni Visconti   Dimension Data   00:21
    3    Harm Vanhoucke      00:30
    4    Wilco Kelderman   INEOS   00:39
    5    Jakob Fuglsang   Dimension Data   00:51
    6    Rafał Majka   Movistar   ,,
    7    Vincenzo Nibali   Astana   ,,
    8    Jonathan Castroviejo   INEOS   ,,
    9    Domenico Pozzovivo   Jumbo-Visma   ,,
    10    Steven Kruijswijk   Movistar   00:56

    Algemeen klassement
    1    João Almeida      07:44:25
    2    Jonathan Klever Caicedo      ,,
    3    Pello Bilbao      00:37
    4    Wilco Kelderman   INEOS   00:42
    5    Harm Vanhoucke      00:53
    6    Vincenzo Nibali   Astana   00:55
    7    Domenico Pozzovivo   Jumbo-Visma   00:59
    8    Brandon McNulty      01:11
    9    Jakob Fuglsang   Dimension Data   01:13
    10    Steven Kruijswijk   Movistar   01:15

    Volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/giro-d-italia/2020/stage-3

    Bron: Wielerflits



    Lekker ritje zeg :ruk:

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Giro 2020: Voorbeschouwing vierde etappe naar Villafranca Tirrena
    « Reactie #12 Gepost op: oktober 06, 2020, 08:36:24 am »
  • Like
  • Dislike
  • Giro 2020: Voorbeschouwing vierde etappe naar Villafranca Tirrena

    De klassementsrenners moesten met de billen bloot op de flanken van de Etna, maar zullen zich dinsdag sparen met het oog op de volgende bergritten. De laatste etappe op Siciliaans grondgebied, met aankomst in Villafranca Tirrena, lijkt er eentje voor de sprinters. WielerFlits blikt vooruit op het parcours en de favorieten!

    Parcours
    De Giro d’Italia van 2020 vertoeft liefst vier dagen op Sicilië. Na aankomsten in Palermo, Agrigento en op de Etna vormt een 140 kilometer lange etappe van Catania naar Villafranca Tirrena het Siciliaanse toetje. En voor het eerst deze Giro lijken de rappe mannen aan zet.

    Catania is met meer dan 300.000 inwoners de op één na grootste stad van Sicilië. De stad aan de voet van de Etna staat bekend om haar barokke historie en gebouwen die van lavasteen zijn gemaakt. Catania is zoals eerder gezegd de op een na grootste stad van Sicilië en ze keert dan ook vaak terug in de Giro. Zo won Tim Wellens in 2018 nog de rit die ook vanuit Catania vertrok.

    De Italiaanse stad fungeerde eerder ook al als finishplaats, zo mochten sprintcampionissimi Mario Cippolini en Alessandro Petacchi hier in het verleden al juichen. Patrick Sercu en Jean-Paul van Poppel zorgden er namens de Lage Landen voor dagsuccessen. In 1994 werden Chris Boardman en Karen Kurreck in deze plaats de eerste wereldkampioenen tijdrijden.



    De etappe die de renners krijgen voorgeschoteld is, net als de andere ritten op het eiland, niet heel lang. Het wedstrijdprofiel kunnen we bijna verticaal spiegelen. Vanuit Catania is het eerst vijftig kilometer voornamelijk in de buurt van de zee koersen over relatief vlak terrein, om uit te komen bij de enige klim van de dag. Dit is er een van een kilometer of 25, maar de soep wordt zeker niet zo heet gegeten als deze met enkel dit gegeven wordt opgediend.

    De Portella Mandrazzi kent een gemiddeld stijgingspercentage van zo’n vier procent. Daarmee volgt ze ook voor de sprinters een goed te nemen obstakel richting de noordkust van Sicilië. En anders zijn er nog 65 voornamelijk dalende of vlakke kilometers tot aan de finish.

    Onderaan de (bij vlagen) bochtige afzink is het nog 34 kilometer richting Villafranca Tirrena, dat voor het eerst dienstdoet als finishplaats in de roze ronde. De plaats ligt slechts een goede tien kilometer ten noordwesten van Messina, wat inhoudt dat Vincenzo Nibali praktisch een thuiswedstrijd rijdt. Maar hem zullen we in deze finale niet tussen de favorieten scharen.

    Op twee kilometer van de meet wordt de strada statale verlaten, om via een eerste bocht naar links uit te komen op de Via Madonna del Tindari. Het is daar al zaak om vooraan te zitten. Na een flinke slinger en nog een bocht komen de renners in de laatste rechte lijn. Op de Lungomare, vernoemd naar ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus, is het nog circa 850 meter tot iemand zijn handen in de lucht mag gooien.

    Favorieten
    Na een razendsnelle openingstijdrit in Palermo, een machtssprint in Agrigento en een finish op de onheilspellende vulkaan Etna, krijgen we dinsdag wellicht de eerste confrontatie tussen de snelste sprinters in dit Giro-peloton. Renners als Fernando Gaviria, Arnaud Démare en Elia Viviani zullen deze etappe met rood hebben omcirkeld.

    Wie er gaat winnen in Villafranca Tirrena? We beschikken helaas niet over een glazen bol, maar Fernando Gaviria is zeker een kanshebber op de zege. De Colombiaan van UAE Emirates is naar deze Giro gekomen om enkele sprintzeges te boeken en dinsdag krijgt Gaviria voor het eerst een ideale etappe voorgeschoteld. De finale is biljartvlak en dat moet de pijlsnelle renner wel liggen.

    Gaviria kan in een hectische laatste kilometer rekenen op twee geweldige sprintaantrekkers met zijn landgenoot Juan Sebastián Molano en natuurlijk Maximiliano Richeze. Gaviria won in aanloop naar de Giro etappes in de rondes van Burgos en Limousin en de Giro della Toscana. Drie jaar geleden was hij de grote slokop in de Ronde van Italië, met vier ritzeges en de puntentrui. Is hij dit jaar opnieuw zo succesvol?

    Gaviria zal wel moeten afrekenen met Arnaud Démare en Elia Viviani, twee renners die in het verleden ook al succesvol waren in de Ronde van Italië. Démare won vorig jaar de etappe naar Modena, Viviani was al vaker aan het feest in de ronde van zijn thuisland. De Franse kampioen rijgt sinds de coronabreak de successen aaneen, Viviani is daarentegen nog altijd op zoek naar zijn eerste zege in 2020. Is het dinsdag eindelijk raak voor de renner van Cofidis?

    Dan komen we uit bij twee mannen die normaal niet over de pure snelheid beschikken om in een vlakke massasprint aan het langste eind te trekken: Peter Sagan en Michael Matthews. De Slowaak wist in het verleden weleens de pure sprinters te vloeren, maar beschikt anno 2020 niet meer over de pure snelheid. Toch mogen we Sagan – al tweede in Agrigento – nooit afschrijven, aangezien de Slowaak zich als geen ander kan handhaven in een peloton en in gaatjes kan duiken die ogenschijnlijk niet bestaan.

    Matthews zal zich ook willen mengen in de sprint, zeker als hij ambities heeft om de paarse puntentrui mee naar Milaan te nemen. De Australiër van Team Sunweb is zeker niet de grote favoriet voor de ritzege. Mannen als Gaviria en Démare zijn op papier toch een tandje sneller – maar Matthews kan misschien wel op de verrassing spelen. Een andere sprinter die we in de gaten moeten houden is Rudy Barbier, de rappe Fransman namens Israel Start-Up Nation.

    Deceuninck-Quick-Step was in de Tour de France erg succesvol met Sam Bennett. De Ier won twee etappes en wist Peter Sagan van een zoveelste groene trui te houden. In de Giro d’Italia rekent de Belgische sterrenformatie met Álvaro José Hodeg op een andere rappe man. De 24-jarige Colombiaan beseft dat hij grote schoenen te vullen heeft.

    Daar komt nog eens bij dat Hodeg niet aan het beste seizoen uit zijn carrière bezig is. De zegeteller staat nog altijd op nul, komt daar tijdens deze Giro verandering in? Deceuninck-Quick-Step, dat de koers zal controleren voor de nieuwe roze trui João Almeida, kan ook Davide Ballerini uitspelen.

    Let ook op rappe mannen als Davide Cimolai, Stefano Oldani, Giovanni Lonardi, Ben Swift en Simone Consonni. Die laatste zal Elia Viviani zo goed mogelijk piloteren, maar is ook in staat om voor eigen rekening te sprinten.

    We verwachten dat er in Villafranca Tirrena gesprint zal worden tussen de snelste mannen in deze Giro, maar wellicht dat de beklimming van derde categorie roet in het eten gooit. Misschien zijn enkele rasaanvallers in staat om dinsdag te sprinters te verrassen, met een lange solo of een aanval in de laatste kilometers.

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Fernando Gaviria
    *** Arnaud Démare, Elia Viviani
    ** Peter Sagan, Michael Matthews, Davide Ballerini
    * Rudy Barbier, Álvaro José Hodeg, Ben Swift, Simone Consonni

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Geraint Thomas niet meer van start in vierde etappe Ronde van Italië
    « Reactie #13 Gepost op: oktober 06, 2020, 16:53:39 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Geraint Thomas niet meer van start in vierde etappe Ronde van Italië

    Geraint Thomas gaat vandaag niet meer van start gaat in de vierde etappe van de Giro d’Italia. Dat heeft INEOS Grenadiers zonet bevestigd. De Welshman kwam gisteren zwaar ten val tijdens de neutralisatie en verloor onderweg naar de top van de Etna meer dan twaalf minuten.

    “Geraint kreeg een flinke klap tegen de achterkant van zijn linkerheup”, aldus ploegdokter Phil Riley gisteren op de website van INEOS Grenadiers. “Daarnaast liep hij schaafwonden op aan zijn linkerarm en – been. Maar de eerste röntgenfoto’s brachten geen breuken aan het licht.”

    Deze morgen werd Thomas opnieuw onderzocht en uit aanvullende röntgenstralen is gebleken dat hij vandaag niet meer van start kan. INEOS Grenadiers liet zonet via een tweet weten dat het gaat om een breuk aan het bekken.

    “Geraint heeft vanmorgen een MRI en een CT-scan gehad, waarbij een kleine, niet-verplaatste fractuur in het onderste deel van het bekken aan het licht kwam, die gisteren niet op de röntgenfoto’s werd opgemerkt”, zei teamarts Phil Riley aan Cyclingnews. “Uit voorzorg zal hij niet meer starten, omdat het een blessure betreft die gemakkelijk kan verslechteren.”

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Arnaud Démare wint millimetersprint in Villafranca Tirrena
    « Reactie #14 Gepost op: oktober 06, 2020, 16:56:41 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Arnaud Démare wint millimetersprint in Villafranca Tirrena

    De vierde etappe van de Giro d’Italia is gewonnen door Arnaud Démare. De Franse kampioen van Groupama-FDJ wist in Villafranca Tirrena met een ultieme jump Peter Sagan van zijn eerste seizoenszege te houden. João Almeida zal ook morgen koersen in de roze leiderstrui.

    Voor de start van de vierde rit naar Villafranca Tirrena, meteen ook de laatste etappe op Siciliaans grondgebied, ging het vooral over een renner die niet meer start ging. Geraint Thomas begon als topfavoriet aan de Ronde van Italië, maar de kopman van INEOS Grenadiers kwam gisteren ten val in de etappe naar de Etna en verloor meer dan twaalf minuten op de ritwinnaar.

    Deze morgen werd Thomas opnieuw onderzocht en uit aanvullende röntgenstralen is gebleken dat hij een breukje in zijn bekken heeft opgelopen. Exit de Tourwinnaar van 2018 en dus begonnen we met 172 renners aan een 140 kilometer lange etappe naar Villafranca Tirrena. Het leek op voorhand een dag voor de snelle mannen, al kregen de renners onderweg nog wel een pittige klim voor hun kiezen.

    Drie renners op avontuur
    Het was Simon Pellaud die vlak na de officiële start de knuppel in het hoenderhok gooide. De Zwitser van Androni Giocattoli-Sidermec kreeg Kamil Gradek (CCC) en Marco Frapporti (Vini Zabù-Brado-KTM) met zich mee en dit bleek ook meteen de goede vlucht. Het peloton liet begaan, waardoor de drie koplopers bijna vijf minuten konden uitlopen.

    In het peloton zagen we renners van Cofidis, Groupama-FDJ en UAE Emirates het vuile werk opknappen, niet geheel toevallig de ploegen van sprinters Elia Viviani, Arnaud Démare en Fernando Gaviria. Hierdoor bleef de voorsprong van vroege vluchters Pellaud, Gradek en Frapporti schommelen rond de vier minuten, op weg naar de voet van de twintig kilometer lange Portella Mandrazzi.

    BORA-hansgrohe verhoogt tempo, Gaviria en Viviani moeten lossen
    Nog voor het opdraaien van de beklimming werd er nog maar eens gevallen in het peloton. Eerst was er een valpartij van Ben Swift en een renner van UAE Emirates, maar beide coureurs konden hun weg weer vervolgen. Niet veel later ging ook Pieter Weening onderuit nadat hij over een bidon reed. De ervaren Fries van Trek-Segafredo was even van de kaart, maar stapte uiteindelijk weer op zijn fiets.

    Ondertussen waren de vluchters begonnen aan de Portella Mandrazzi, de enige beklimming van de dag en een breekpunt in de koers. De Portella Mandrazzi bleek namelijk de uitverkoren plek voor BORA-hansgrohe om het tempo te verhogen. De Duitse formatie wilde op die manier de pure sprinters overboord gooien en al snel zagen we Gaviria en Viviani in de problemen.

    De Colombiaan en Italiaan werden opgewacht door trouwe ploeggenoten, maar verloren wel steeds meer terrein op de flanken van de Portella Mandrazzi. Sagan en Michael Matthews, die geen moeite hadden om het tempo bergop te volgen, moesten echter nog wel de aanwezigheid van Arnaud Démare dulden in de voorste groep. De Franse kampioen wist zijn wagonnetje aan te haken richting de top van de klim.

    Listige afdaling
    Helemaal vooraan bleek Pellaud over de meest vinnige benen te beschikken en de Zwitserse rasaanvaller kwam met voorsprong boven op de Portella Mandrazzi, goed voor zeven bergpunten en wat extra publiciteit. In de mistige en natte afdaling begon de coureur van Androni Giocattoli-Sidermec aan een dappere solo, zijn voorsprong op het peloton bedroeg op dat moment nog anderhalve minuut.

    In het uitgedunde peloton werd het commando overgenomen door Trek-Segafredo. Hierdoor brak de groep even in verschillende delen, maar er vond al snel weer een hergroepering plaats. Vroege vluchters Frapporti en Gradek werden ingerekend op 47 en 38 kilometer van de streep, maar de sterke Pellaud reed met nog dertig kilometer te gaan nog altijd een minuut voor het peloton uit.

    Viviani keert terug, attente Almeida doet goede zaken
    BORA-hansgrohe wilde niet dat de geloste sprinters terugkeerden in het peloton en dus begon de ploeg van Sagan weer vol op kop te rijden om het tempo strak te houden. De knechten van de Slowaak konden echter niet verhinderen dat een groepje met daarin Viviani weer wist aan te sluiten. Gaviria was nog bezig met een verwoede inhaaljacht en probeerde met man en macht nog terug te keren.

    Op 26 kilometer van de streep wist Pellaud nog drie bonificatieseconden te pakken bij de tussensprint, maar veel spannender was de strijd tussen João Almeida en Jonathan Caicedo om de resterende seconden én de roze trui. Het was Almeida die de beste zaken deed door als tweede door te komen. Ook Almeida’s ploeggenoot Davide Ballerini pakte een seconde, waardoor Almeida twee seconden wist uit te lopen in het klassement.

    Gaviria geeft het op, Démare wint dankzij ultieme jump
    Na de tussensprint was het aan de sprintersploegen om hun treintjes op de rails te zetten, zeker na het inrekenen van laatste overlever Pellaud. Met Démare, Viviani, Matthews en Sagan zaten de meeste topsprinters, ondanks een pittige finale, nog van voren. De Colombiaanse snelheidsduivels Gaviria en Álvaro José Hodeg bleven in de finale hangen op een halve minuut en gooiden met nog zes kilometer te gaan de handdoek in de ring.

    Met nog vijf kilometer reed Groupama-FDJ naar de kop, maar de formatie van Démare werd twee kilometer later alweer overvleugeld door Israel Start-Up Nation. Het was stuivertje wisselen in de laatste kilometers, want uiteindelijk wist Groupama-FDJ weer het initiatief te nemen in de laatste kilometer. Miles Scotson leek namens de Franse formatie nog even de sprinters te verrassen, maar we kregen uiteindelijk toch een klassieke (massa)spurt.

    Sagan ging als eerste de sprint aan en kwam er uit met enkele machtige pedaalslagen, maar de Slowaak werd op de streep nog gevloerd door Démare, al was het verschil zeer klein. De Fransman leefde nog enkele minuten in onzekerheid, niet overtuigd van zijn tweede Girozege, maar na het bestuderen van de fotofinish bleek Démare inderdaad de winnaar van de vierde etappe. Sagan werd tweede, Ballerini moest genoegen nemen met plek drie.



    Uitslag
    1    Arnaud Démare   Dimension Data   03:22:13
    2    Peter Sagan   FDJ   ,,
    3    Davide Ballerini   Movistar   ,,
    4    Andrea Vendrame   Riwal   ,,
    5    Elia Viviani   Riwal   ,,
    6    Stefano Oldani      ,,
    7    Davide Cimolai   Dimension Data   ,,
    8    Michael Matthews   FDJ   ,,
    9    Filippo Fiorelli      ,,
    10    Enrico Battaglin      ,,

    De volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/giro-d-italia/2020/stage-4

    Bron: Wielerflits



    Weer net niet voor mijn grote vriend @Maazou.