Auteur Topic: Waalse Pijl  (gelezen 197 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online Rico

  • Administrator
  • Legende
  • *****
  • Berichten: 24294
    • Bekijk profiel
Waalse Pijl
« Gepost op: maart 20, 2020, 13:44:12 pm »
  • Like
  • Dislike
  • :(
    « Laatst bewerkt op: september 28, 2020, 12:50:23 pm door Rico »

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24294
      • Bekijk profiel
    Voorbeschouwing: Waalse Pijl 2020
    « Reactie #1 Gepost op: september 28, 2020, 12:52:59 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Voorbeschouwing: Waalse Pijl 2020

    De wielerwereld heeft enkele maanden stilgelegen door het coronavirus, maar de koersen volgen elkaar nu in rap tempo op. Enkele dagen na het WK wielrennen in Imola is het tijd voor de Waalse Pijl. Wie zegeviert woensdag op de Muur van Hoei? WielerFlits wikt en weegt de kansen van de topfavorieten.

    Historie
    Voor de eerste editie van de Waalse Pijl moeten we terug naar 1936. Met Philémon De Meersman kreeg de wedstrijd niet geheel verrassend een Belgische winnaar. Voor de eerste niet-Belgische winnaar was het wachten tot na de Tweede Wereldoorlog. De Fransman Fermo Camellini wist in 1948 de zege op te eisen en de thuisrijders een loer te draaien. Het zou niet bij Camellini blijven. Na de zege van André Dierickx in 1975 waren er zelfs meer buitenlanders dan Belgen aan het feest.

    Wie een vluchtige blik werpt op de erelijst, ziet dat grote kampioenen als Rik Van Steenbergen, Fausto Coppi, Ferdi Kübler, de eerder genoemde Merckx, Roger De Vlaeminck, Joop Zoetemelk (ook meteen de enige Nederlandse winnaar) en Bernard Hinault deze (semi)klassieker wisten te winnen. In het begin werd er nog niet gefinisht op de Muur van Hoei, maar tegenwoordig is dat de normaalste zaak van de wereld en is de wedstrijd min of meer een officieus WK voor de puncheurs en springveren.

    Ook Francesco Moser, Giuseppe Saronni, Moreno Argentin, Maurizio Fondriest, Michele Bartoli en Davide Rebellin wisten een of meerdere keren te zegevieren in Hoei. Niet geheel toevallig renners van Italiaanse komaf. Italië (achttien overwinningen) is na België (38 zeges) het land met de meeste overwinningen in de Waalse Pijl. De recordhouder is echter geen Belg of Italiaan, maar een nu 40-jarige Spanjaard. Zijn naam? Alejandro Valverde.

    De Murciaan won in 2006 voor de eerste keer op de Muur van Hoei, maar moest vervolgens acht jaar wachten op een nieuwe overwinning. Het bleek ook meteen het begin van een hele mooie reeks, want ook in 2015, 2016 én 2017 was El Imbatido onverslaanbaar in ‘zijn’ Waalse Pijl. Valverde staat dus aan kop met maar liefst vijf overwinningen. Marcel Kint, Merckx, Argentin en Davide Rebellin wisten in hun carrière drie keer de pittige eendagswedstrijd te winnen.

    In 2018 stond Valverde aan de start met de ambitie om voor een zesde keer de Waalse Pijl te winnen, maar de kopman van Movistar moest op de Muur zijn meerdere erkennen in Julian Alaphilippe. De Fransman van Deceuninck-Quick-Step lijkt als enige renner in het huidige peloton (al moet je altijd met twee woorden spreken) in staat om het record van Valverde te evenaren en misschien wel te verbreken.

    Parcours
    Vorige jaren werd wel vaker van startplaats gewisseld in de Waalse Pijl en ditmaal is gekozen voor Herve, een stad van zo’n 20.000 inwoners. Herve ligt zestig kilometer ten oosten van finishplaats Hoei, wat betekent dat de renners nog een flinke omweg maken om de nodige kuitenbijters mee te pakken. Vorig jaar trokken de renners vanuit Ans over de Côte de Tancrémont en de Côte des Forges, maar deze beklimmingen zitten nu niet in het parcours.

    In de eerste honderd kilometer ligt slechts een helling (de Côte de Trasenster) die aangemerkt is als officiële klim. Na een passage door het plaatsje Modave volgen de beklimmingen elkaar in een sneltreinvaart op, met maar liefst negen hellingen in de laatste 85 kilometer. Vanaf het ‘Entrée du Circuit’ volgen de Côte d’Ereffe (2,1 km aan 5%) en de Côte du chemin des Gueuses (1,8 km aan 6,5%) en vervolgens enkele dalende kilometers naar Hoei.



    Door het stadje gaat het linea recta naar de voet van de gevreesde Muur van Hoei. Tijd voor een eerste kennismaking met dé scherprechter (1,3 km aan 9,6%) in deze Waalse Pijl, al zullen de meeste renners de Muur inmiddels als hun broekzak kennen. Na een eerste passage over deze ultrasteile helling volgen nog twee lokale ronden, met de terugkerende beklimmingen van de Côte d’Ereffe, Côte du chemin des Gueuses en de Muur van Hoei.

    De lokale ronde is net iets meer dan dertig kilometer lang en lastig genoeg om op te koersen, maar de beslissing zal waarschijnlijk gewoon weer vallen als de renners na 200 kilometer voor de derde keer de Muur van Hoei opdraaien. Er zijn al meermaals zenuwslopende duels uitgevochten op deze kronkelige, steile weg, die op de kaart is terug te vinden als de Chemin des Chapelles.

    Favorieten
    De organisatie van de Waalse Pijl moet in coronatijd concurreren met de BinckBank Tour en de Giro d’Italia (de meeste Giro-deelnemers laten de Belgische klassieker links liggen, red.), maar toch oogt het deelnemersveld fraai.

    Julian Alaphilippe won de voorbije jaren op de Muur van Hoei. In 2018 wist hij een einde te maken aan de heerschappij van Alejandro Valverde, vorig jaar vocht hij een prachtig duel uit met Jakob Fuglsang. De Franse alleskunner van Deceuninck-Quick Step wist de voorbije maanden al enkele mooie resultaten bijeen te rapen. Tweede in Milaan-San Remo is een prestatie om trots op te zijn, net als een etappezege in de Tour de France.

    De explosieve renner heeft van die dagen dat hij de stenen uit de straat rijdt, maar was dit seizoen ook wat wisselvallig. In Imola vielen de puzzelstukjes echter in elkaar en bezorgde hij de Fransen de eerste wereldtitel sinds Laurent Brochard in 1997. Vóór het WK kondigde zijn ploeg al aan dat Alaphilippe woensdag voor een drie op een rij gaat in de Waalse Pijl. Het parcours ligt hem als gegoten en de finish op de Muur van Hoei is als het ware voor hem neergelegd.

    Maar zondagavond, ná zijn gewonnen wereldkampioenschap, liet hij al doorschijnen liever te passen voor de heuvelklassieker. “Ik denk niet dat ik woensdag de Waalse Pijl rijdt. Die komt toch net iets te vroeg en dan spreek ik in termen van lichamelijk en emotioneel herstel”, vertelde hij aan het Franse radiostation RMC. “Mijn titel verdedigen in de Waalse Pijl is wellicht niet de beste keuze. Ik ga het nog bespreken met de ploegleiding.”

    Maandag kwam dan de definitieve afmelding: Alaphilippe wordt vervangen door Tim Declercq.

    Door de late afmelding van de wereldkampioen, die aanvankelijk werd gezien als topfavoriet, zijn de ogen bij de ploeg nu gericht op Andrea Bagioli. De jonge Italiaan heeft zijn debuut bij de profs niet gemist. Zo won hij al een rit in de Tour de l’Ain, werd hij vijfde in de Giro dell’Emilia en was hij met een ritzege en een tweede plek in het klassement goed op dreef in de Coppi e Bartali.

    Dan naar de twee Slovenen die de voorbije Tour de France hebben gedomineerd: Primož Roglič en Tadej Pogačar. Roglič leek bijna drie weken op weg naar Tourwinst, maar het was zijn jonge landgenoot Pogačar die na een fabelachtige tijdrit naar La Planche des Belles Filles met de eer ging lopen. Afgelopen zondag reden de twee klimmers nog met elkaar op het WK in Imola, woensdag kruisen beide renners weer ouderwets de degens.

    De nog altijd piepjonge Pogačar lijkt geen limieten te hebben, maar moet nog wel het nodige bewijzen als klassiekerrenner. Is de renner van UAE Emirates ook explosief genoeg om op de Muur van Hoei van iedereen weg te knallen? Zondag was hij nog in de aanval tijdens het WK in Imola, maar bleek hij niet sterk genoeg om ook mee te strijden voor de wereldtitel.

    Roglič won vorig jaar al twee Italiaanse semiklassiekers met Tre Valli Varesine en de Giro dell’Emilia. In die laatste koers wist hij met een indrukwekkende versnelling op de San Luca weg te rijden van renners als Michael Woods, Sergio Higuita en Valverde. Dat zegt veel over de intrinsieke kwaliteiten van Roglič, de nummer zes van het voorbije WK, die over een vinnige demarrage beschikt en dus kan zegevieren in Hoei.

    Een andere renner om in de gaten te houden is Diego Ulissi. De rappe Italiaan wordt zaterdag ook aan de start verwacht van de Giro d’Italia, maar pikt tussendoor ook nog even de Belgische klassieker mee. De coureur van UAE Emirates, ploegmaat van Pogačar, werd vorig jaar al derde en won onlangs nog twee etappes en het eindklassement van de Ronde van Luxemburg. In Imola stelde Ulissi nog een klein beetje teleur, kan hij in Hoei revanche nemen?

    In de voorbije Ronde van Frankrijk werd andermaal duidelijk dat de jonge generatie het steeds meer voor het zeggen heeft. Ook in de Waalse Pijl is het uitkijken naar een aantal beloftevolle wielrenners, die inmiddels al hun strepen hebben verdiend op het hoogste niveau. Denk aan Marc Hirschi, twee jaar geleden nog de wereldkampioen bij de beloften. De Zwitserse allrounder liet in de Tour prachtige dingen zien en werd knap derde op het WK in Italië.

    Let ook op Lennard Kämna en Jhonatan Narváez, die uitkomen voor respectievelijk BORA-hansgrohe en INEOS Grenadiers. De Duitse klimmer was een van de revelaties van de voorbije Tour met een tweede plek op Le Puy Mary en winst in Villard-de-Lans. Het is moeilijk in te schatten of Kämna ook over de benodigde explosiviteit beschikt om te schitteren op de Muur van Hoei, maar hij heeft ons wel vaker weten te verrassen.

    Dat Narváez over een vlammend eindschot beschikt, hebben we dit seizoen al kunnen zien in de Settimana Internazionale Coppi e Bartali. De nog altijd maar 23-jarige Ecuadoriaan wist dankzij zijn snelle benen en de bijbehorende bonificatieseconden de ronde te winnen. Narváez was ook al erg sterk in de Tour de Wallonie, maar koerst verder een beetje onder de radar. Hij beschikt echter wel over de kwaliteiten om op een dag een grote klassieker te winnen.

    Adam Yates draait al heel wat jaartjes mee in het profpeloton, maar is ook nog altijd maar 28 jaar oud. De Brit kan terugkijken op een prima Tour de France. Yates droeg enkele dagen de gele trui en eindigde als negende in Parijs. De stijlvolle klimmer vertrekt aan het einde van dit seizoen naar INEOS Grenadiers, maar hij zal zijn huidige ploeg Mitchelton-Scott ongetwijfeld nog een mooi afscheidscadeau willen bezorgen. Dat kan woensdag al, op de Muur van Hoei.

    Jumbo-Visma heeft nog een renner achter de hand mocht Primož Roglič door de mand vallen. Sepp Kuss reed in de Tour de spreekwoordelijke ballen uit zijn koersbroek voor zijn Sloveense kopman, woensdag zijn de rollen wellicht omgedraaid. Dat Kuss als geen ander bergop kan rijden, weten we al een tijdje. Maar is de Amerikaan ook explosief genoeg om jongens als Alaphilippe en Yates te verslaan? Dat is de hamvraag voor aankomende woensdag.

    De voor EF Pro Cycling uitkomende Sergio Higuita beschikt na een lastige wedstrijd zeker over een explosieve sprint. Het is voor de Colombiaanse kampioen, die hevig geëmotioneerd uit de Tour moest stappen, de eerste kennismaking met de Waalse klassiekers. Dat hoeft geen probleem te zijn, want Tadej Pogačar was bij zijn eerste optreden in de Tour immers meteen de beste.

    Michał Kwiatkowski greep in Imola net naast een WK-medaille – foto: Cor Vos
    Tot slot zijn er nog heel wat schaduwfavorieten voor de zege. Denk maar Tim Wellens namens Lotto Soudal en Benoît Cosnefroy in dienst van AG2R La Mondiale. Bahrain McLaren komt met een ijzersterke ploeg aan de start met Mikel Landa, Wout Poels, Dylan Teuns en Damiano Caruso, maar hebben ze ook een afwerker in huis? Normaal is Teuns de man voor een dergelijk steile aankomst, maar de Belg komt uit een mindere periode. En wat kunnen Maximilian Schachmann, Gorka Izagirre, Petr Vakoč en Valentin Madouas?

    Jumbo-Visma heeft met de jonge Deen Jonas Vingegaard nog een derde pion om mee te spelen, terwijl EF Pro Cycling met Rigoberto Urán en Daniel Felipe Martínez beschikt over een tweede en derde Colombiaanse kanshebber. Let ook op Rui Costa, Michał Kwiatkowski, Jan Bakelants, Jesús Herrada, Jelle Vanendert, Warren Barguil, Ben Hermans en Daniel Martin. Die laatste werd al tweemaal tweede en een keertje derde in Hoei, maar haalt al een tijdje niet meer dat niveau.

    Een opvallende naam op de deelnemerslijst is die van Egan Bernal, die als titelverdediger de Tour moest verlaten in de slotweek. De Colombiaan keert na een desastreus verlopen Tour weer terug in competitie, al is het maar de vraag of Bernal ook met winstambities aan de start zal staan. INEOS Grenadiers rekent namelijk ook nog op Narváez, Kwiatkowski en Gianni Moscon. Ook de nummers drie en zes van de voorbije Tour, Richie Porte en Miguel Ángel López, doen mee.

    Opmerking: De deelnemerslijst is op het moment van publiceren nog niet compleet. Daardoor kunnen later nog updates worden doorgevoerd in deze voorbeschouwing.

    Volledige deelnemerslijst: https://www.procyclingstats.com/race/la-fleche-wallone/2020/startlist

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Marc Hirschi
    *** Tadej Pogačar, Primož Roglič
    ** Diego Ulissi, Sergio Higuita, Michał Kwiatkowski
    * Sepp Kuss, Adam Yates, Maximilian Schachmann, Andrea Bagioli

    Bron: Wielerflits

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24294
      • Bekijk profiel
    Marc Hirschi zegeviert op Muur van Hoei
    « Reactie #2 Gepost op: oktober 01, 2020, 08:28:32 am »
  • Like
  • Dislike
  • Marc Hirschi zegeviert op Muur van Hoei

    Marc Hirschi heeft de Waalse Pijl achter zijn naam gezet. Op de Muur van Hoei, waar als zo vaak de beslissing in de wedstrijd viel, kwam de nummer drie van het WK in Imola als eerste boven. Benoît Cosnefroy werd tweede, Michael Woods derde.

    In verband met het wereldkampioenschap dat net achter de rug was en de concurrentie met de BinckBank Tour en de Giro d’Italia was lang onduidelijk hoe het deelnemersveld van de Waalse Pijl er zou uitzien. Uiteindelijk ontbraken de winnaars van de laatste zes edities, wereldkampioen Julian Alaphilippe en Alejandro Valverde, en ook onder meer Primož Roglič, Miguel Ángel López, Egan Bernal en Diego Ulissi verschenen niet aan het vertrek.

    Wel van de partij waren bijvoorbeeld Tourwinnaar Tadej Pogačar, nummer drie van de Tour Richie Porte, ritwinnaars in de Ronde van Frankrijk Marc Hirschi, Daniel Felipe Martínez, Lennard Kämna en Michał Kwiatkowski. Maar ook mogelijke kanshebbers als Sergio Higuita, Michael Woods, Dylan Teuns, Andrea Bagioli, Wout Poels en Jonas Vingegaard waren afgereisd naar het Waalse Herve, waar even voor half twaalf het vertreksein werd gegeven.

    De renners kregen een wedstrijd voorgeschoteld over 202 kilometer. Na een aanloop van net geen 120 kilometer bereikte de koers de plaatselijke ronde rond Hoei met achtereenvolgens steeds de Côte d’Ereffe, de Côte du Chemin des Gueusses en de iconische Muur van Hoei, waar wederom de streep was getrokken. Dit kransje beklimmingen moest drie keer worden afgelegd. Zeker was dat de klassieker een nieuwe winnaar op de erelijst zou krijgen.

    Vier vroege vluchters
    Al vroeg in de koers ontstond een kopgroep met vier man. De jonge Belgen Mauri Vansevenant en Aaron Van Poucke hadden de handen ineen geslagen met de Nederlander Mathijs Paasschens en Marlon Gaillard uit Frankrijk en mochten ruim negen minuten wegrijden van het peloton, waar de ploeggenoten van Pogačar en INEOS Grenadiers het tempo bepaalden. De Britse ploeg had met Kwiatkowski de nummer vier van het WK in huis.

    Na 117 kilometer, bij het oprijden van de plaatselijke ronde, was de voorsprong van de kopgroep teruggelopen tot onder de vijf minuten. Net na de eerste passage van de Côte d’Ereffe gingen Ide Schelling en Alessandro De Marchi in de tegenaanval, maar de weg was nog ver naar de vluchters die met vier minuten voorsprong de Muur van Hoei voor de eerste keer omhoog reden. Vervolgens wachtten nog twee ronden van 32 kilometer tot de finish.

    Op weg naar de tweede keer de Muur van Hoei schoof de koers steeds meer in elkaar. In de kop van de koers waren de vluchters nog steeds samen en Schelling en De Marchi reden daarachter. In het peloton hadden UAE Emirates en INEOS Grenadiers hulp van Sunweb en EF Pro gekregen. Op de Muur moest Van Poucke vooraan lossen, terwijl de overige koplopers met nog anderhalve minuut voorsprong op De Marchi (die Schelling had achtergelaten) bovenkwamen.

    Vansevenant blijft alleen over
    Op een stuk vals plat na de top moest ook Gaillard afhaken, waardoor vooraan Vansevenant en Paasschens samen overbleven. Net als Schelling zou De Marchi nooit de kopgroep bereiken, want de Italiaan werd op 27 kilometer van de streep ingerekend. Op de Côte d’Ereffe raakte ook Paasschens achterop, waardoor Vansevenant de enige koploper werd. De Deceuninck-renner is pas aan zijn eerste profseizoen bezig, maar maakte indruk.

    Nadat eerder al Rui Costa vergeefs de tegenaanval inzette, versnelde Rigoberto Urán op de Côte du Chemin des Gueusses uit het peloton. De ervaren Colombiaan liep aanvankelijk snel in op Vansevenant, die al meer dan 180 kilometer in de aanval reed. Op vier kilometer ging het echter mis voor de jonge koploper toen hij een bocht miste. Hij zat razendsnel weer op zijn fiets, maar was zijn voorsprong kwijt.

    Een gegroepeerd peloton begon aan de laatste beklimming van de Muur van Hoei. Op de Chemin des Chapelles, het paadje van de bekende kapelletjes, was het aanvankelijk Deceuninck-Quick Step die het tempo bepaalde. De favorieten kronkelden door het steilste gedeelte van de klim en ter hoogte van het monument van Claude Criquielion nam Richie Porte de leiding. In zijn wiel zaten Tadej Pogačar en Marc Hirschi.

    Dan kwam Michael Woods opzetten, maar Hirschi zat aan het wiel geplakt. Toen eenmaal de top in zicht kwam, ging de Zwitser op 75 meter van de streep voorbij de Canadees en won voor het eerst in zijn carrière de Waalse Pijl. In de schaduw van Marc Hirschi drukte Benoît Cosnefroy, de beloftewereldkampioen van Bergen (2017) zijn wiel nog net iets eerder dan Michael Woods over de streep.

    Uitslag
    1    Marc Hirschi      04:49:17
    2    Benoît Cosnefroy   Sunweb   ,,
    3    Michael Woods   Sunweb   ,,
    4    Warren Barguil   CCC   ,,
    5    Dan Martin   FDJ   ,,
    6    Michał Kwiatkowski   Riwal   ,,
    7    Patrick Konrad   INEOS   00:05
    8    Richie Porte   Jumbo-Visma   ,,
    9    Tadej Pogačar   INEOS   ,,
    10    Simon Geschke      00:10

    De volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/la-fleche-wallone/2020/result

    Bron: Wielerflits

    Offline Gilles_FCB

    • Vedette
    • *****
    • Berichten: 12394
      • Bekijk profiel
    Re: Waalse Pijl
    « Reactie #3 Gepost op: oktober 01, 2020, 19:41:47 pm »
  • Like
  • Dislike
  • 4e spijtig