Auteur Topic: Strade Bianche  (gelezen 355 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online Rico

  • Administrator
  • Legende
  • *****
  • Berichten: 24295
    • Bekijk profiel
Strade Bianche
« Gepost op: maart 05, 2020, 12:56:12 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Strade Bianche wordt zaterdag niet verreden. Organisator RCS heeft dat aan alle deelnemende ploegen laten weten. Vanwege het coronavirus is een streep gezet door de Italiaanse voorjaarsklassieker uit de WorldTour. Ook de vrouwenwedstrijd gaat niet door.

    Er was voor RCS geen weg meer terug na het besluit van de Italiaanse overheid om alle sportwedstrijden voor de komende maand af te gelasten, of ander gesloten deuren te laten plaatsvinden. Even werd nog gedacht aan het publiekvrij maken van het Piazza del Campo, het middenplein in Siena waar Strade Bianche finisht, maar ook dat bleek geen optie.

    De uitbraak van het coronavirus heeft Italië al enkele weken in een greep. Vooral in Noord-Italië is het aantal besmettingen (en overlijdens) hoog. De sportwereld wordt daarbij ook geraakt.

    RCS heeft nog geen beslissing genomen over Tirreno-Adriatico en Milaan-San Remo, die binnenkort op het programma staan. Ook die wedstrijden komen in gevaar. Meerdere teams hebben zich voor langere tijd afgemeld bij organisaties.

    Bron: Wielerflits



    :cry:
    « Laatst bewerkt op: juli 30, 2020, 10:03:25 am door Rico »

    Offline Leko

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 16560
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche - AFGELAST
    « Reactie #1 Gepost op: maart 05, 2020, 16:00:48 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Wat een schande zeg, wat er tegenwoordig toch weer gebeurt. Al die paniek voor een onnozel griepje, jezus christus.

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche - AFGELAST
    « Reactie #2 Gepost op: maart 05, 2020, 16:31:29 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Wat een schande zeg, wat er tegenwoordig toch weer gebeurt. Al die paniek voor een onnozel griepje, jezus christus.
    Eensch. Om te janken zeg.

    Online Maazou

    • Global Moderator
    • Wereldkampioen
    • *****
    • Berichten: 7780
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche - AFGELAST
    « Reactie #3 Gepost op: maart 05, 2020, 18:59:11 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Ik ben er toch niet goed van

    Online Gilles_FCB

    • Vedette
    • *****
    • Berichten: 12394
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche - AFGELAST
    « Reactie #4 Gepost op: maart 05, 2020, 19:17:09 pm »
  • Like
  • Dislike
  • jammer voor de betrokkenen!!

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Voorbeschouwing: Strade Bianche 2020
    « Reactie #5 Gepost op: juli 30, 2020, 10:08:12 am »
  • Like
  • Dislike
  • Voorbeschouwing: Strade Bianche 2020

    Met Strade Bianche kunnen we ons zaterdag 1 augustus, vijf lange maanden na Parijs-Nice, eindelijk weer eens verheugen op een WorldTour-wedstrijd. In het Toscaanse heuvellandschap wacht een buitengewoon sterk deelnemersveld een unieke wedstrijd met de kenmerkende onverharde stroken. We blikken zoals vanouds in een uitgebreide voorbeschouwing vooruit op het parcours en de favorieten.

    Historie
    Poggio, Muur van Geraardsbergen, Carrefour de l’Arbre, La Redoute, Madonna del Ghisallo. Vraag iedere doorsnee wielerliefhebber deze vijf namen en diegene weet meteen het antwoord. Het zijn iconische passages uit de vijf monumenten die de wielersport rijk is: Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en Ronde van Lombardije. Zo ver is deze koers nog lang niet, maar Strade Bianche is inmiddels toch met recht een van de grote klassiekers in het voorjaar. Gek, want anno 2020 spreken we pas van de veertiende uitgave.

    Strade Bianche is ontstaan uit de Gran Fondo Monte Paschi Eroica. Monte Paschi was hierbij de hoofdsponsor – een bank – terwijl Eroica verwijst naar het heroïsche karakter van de koers. Dit wielerevenement vond sinds 1997 altijd in het najaar plaats in de regio Toscane. Kenmerkend voor deze Gran Fondo is dus de heroïek. Deelnemers moeten namelijk deelnemen op een fiets van tenminste dertig jaar oud en het liefst met bijpassende kleding die toentertijd werd gedragen. Na tien edities werd besloten om ook een profkoers over dezelfde wegen te organiseren. Dat bleek een doorslaand succes.

    Na de eerste editie werd de koers naar voren gehaald op de kalender. Sinds 2008 is de koers steevast in maart, terwijl de Gran Fondo voor recreanten nog een aantal jaren in het najaar plaatsvond. Sinds een aantal seizoenen vinden beide evenementen – net als de vrouwenkoers – in hetzelfde weekend plaats. In 2007 was het Aleksandr Kolobnev die zich als eerste winnaar ooit op de erelijst zette. Fabian Cancellara en de Zweed Thomas Löfkvist volgden zijn voorbeeld. De Beer van Bern is met drie zeges dus recordhouder, op de voet gevolgd door Michał Kwiatkowski.

    De onverharde stroken rondom start- en finishplaats Siena maken deze koers zo geliefd. Strade Bianche – zoals de koers sinds 2010 op de kalender van de UCI staat – betekent vanuit het Italiaans vrij vertaald naar het Nederlands namelijk ‘witte wegen’. Meestal behelst het parcours zo’n 190 kilometer (wat aan de korte kant is voor een klassieker), waarvan ruim zeventig over zogenoemde sterrati. Zeker wanneer Pluvius de hemelsluizen openzet, veranderen die witte grind- en zandwegen in sompige en zuigende stroken: l’Eroica.

    Vorig jaar
    Vier renners maakten in de eerste uren van de laatste editie het mooie weer. AG2R La Mondiale stuurde Nico Denz en Alexandre Geniez mee, terwijl ook Diego Rosa (toen nog Team Sky) en Léo Vincent (Groupama-FDJ) de sprong waagden. De vier kregen aanvankelijk een mooie bonus van zo’n vijf minuten, maar nog voor halfweg koers werd het tempo in het peloton opgeschroefd. Ook het kwartet op kop besloot dat te doen, maar daarmee tekenden Geniez (oké, hij had materiaalpech) en Vincent hun doodvonnis. Niet veel later moest ook Denz passen, waarna thuisrijder Rosa zich mocht opmaken voor een lange en slopende solo.

    Op de verschillende sterrati werd achter hem oorlog gemaakt door met name de Belgen. Aanstichters waren Greg Van Avermaet en Tim Wellens. Daardoor ontstond een elitegroep met louter mooie namen. Zij vatten Rosa niet veel later in de kraag. Het was uiteindelijk Jakob Fuglsang die op 24 kilometer van de meet het verschil maakte. Alleen Julian Alaphilippe en Wout van Aert hadden een antwoord op zijn demarrage. De Belg moest op een gegeven moment passen, maar kon in de ultieme slotfase toch terugkeren na een pokerspel tussen de Fransman en de Deen. Alaphilippe trok uiteindelijk aan het langste eind.

    Parcours
    Draaien en keren, grind- en zandwegen en pittige heuveltjes: dat is Strade Bianche in een notendop. De start van deze koers is in Siena, een stad in het hart van Toscane met ruim 55.000 inwoners. De renners tekenen de presentielijst op het Plein voor de Vrijheid, pal naast het voetbalstadion van de in de Serie C uitkomende lokale profclub. Vanuit die plek rijden de renners eerst aan de zuidwest-kant de stad uit, waarna de officiële start volgt. Over glooiende wegen trekt het peloton daarna naar de eerste onverharde strook van de dag: Vidritta. Deze is 2,1 kilometer lang en lijkt een ideale springplank te vormen voor renners met snode plannen.



    Op de tweede strook van de dag bevindt zich ook meteen de helling naar Ville di Corsano, met een stijgingspercentage tot over 10%. Naderhand krijgen de renners ook de derde en vierde onverharde strook (die beiden al sinds de eerste editie in het parcours zitten) voor hun kiezen, alvorens ze naar het hoogste punt rijden. Dat is de klim naar Montalcino. Deze helling is vier kilometer lang, met een gemiddelde stijging van 5%. Na die afdaling volgt een passage over de stroken Lucignano d’Asso en Pieve a Santi, samen goed voor 19,9 kilometer aan grind en zand. Tussen beide sectoren ligt slechts één kilometer aan asfalt. Opgepast.

    Met zes van de elf stroken achter de rug, bevinden de coureurs zich op dat moment halfweg koers. Het betekent een moment van eventjes op adem komen, want de sectoren vijf en zes zijn behoorlijk pittig. Op dit deel van de route kunnen de renners ook reserves inslaan, want de ravitaillering bevindt zich hier. Kort daarna volgt de zevende strook op grind- en/of zandwegen, eentje van 9,5 kilometer. Een lastige, want eigenlijk lopen de wegen op San Martino in Grania alleen maar op. De benen zullen hier vollopen met lactaat. Eenmaal boven op Asciana, gaat het in dalende lijn richting de start van de grande finale van Strade Bianche.

    Na 130 kilometer volgt namelijk de Monte Sante Marie-strook, volgens de organisatie de zwaarste van allemaal. De 11,5 kilometer aan onverharde wegen op deze sector gaan eveneens voornamelijk omhoog en kenmerken zich door pittige en steile hellingen. Hierna zullen de sterkste mannen in koers overblijven en terugkeren is welhaast een utopie. De weg gaat hierna namelijk alleen nog maar op en af. Een van die vervelende hellingen is strook negen, genaamd Monteaperti. Hoewel dit pad slechts achthonderd meter lang is, rijst het onverharde wegdek wel met 7,5% gemiddelde stijging. Maar dat is nog niet alles.

    De renners trekken daarna richting Colle Pinzuto, met haar top op een kleine twintig kilometer voor de streep. Deze onverharde klim is 2,4 kilometer lang en kent pieken tot 15% stijging. De beslissing valt echter waarschijnlijk op Le Tolfe. Dit hellinkje is 1,1 kilometer lang, maar heeft wel uitschieters tot 18%. Daarna gaat het over glooiende wegen terug naar Siena. Vlak voor de entree, wacht nog een klimmetje met pieken tot 9%. Binnen de stadspoorten is ook de laatste kilometer bijzonder lastig, met als orgelpunt de smalle winkelstraat Santa Caterina (max. 16%). Wie daar nog een cartouche af te vuren heeft, viert rond de klok van half zeven op het adembenemende Piazzo del Campo de zege.

    Favorieten
    Eindelijk! Er is weer koers na de maandenlange coronastop. Waar Italië begin maart nog een brandhaard met besmettingen was, lijkt het land (code geel) de situatie nu goed onder controle te hebben. De algemene richtlijnen schrijven volgens de ANWB voor dat men in Italië één meter afstand moet bewaren, twee als het gaat om sportactiviteiten. Mondkapjes zijn in de buitenlucht niet verplicht en handen schudden is ook daar logischerwijs een no-go.

    Het lastigste deel van deze preview is aangebroken. Met amper koersen vooraf en dus totaal geen referentiekader, gaan wij toch ons best doen om een zo’n goed mogelijk beeld van de favorieten te schetsen. WielerFlits legde haar oor te luister bij de entourages van de meeste ploegen, om te horen hoe de interne verhoudingen liggen. Op basis daarvan en prestaties in het verleden brengen we de voornaamste kanshebbers in kaart. Omdat er zoveel kleppers starten en achter ieders vormpeil een groot vraagteken staat, belichten we net iets meer renners dan normaal. Wat wel vaststaat: het is heet komende zaterdag. En dus: stofhappen!

    Bij Deceuninck-Quick Step hebben ze een deftige selectie op poten gezet. Volgens ploegleider Davide Bramati is de Belgische ploeg voorbereid op ieder scenario. De voornaamste troefkaart is niemand minder dan de titelverdediger: Julian Alaphilippe. De 28-jarige Fransman reed de Italiaanse koers vorig jaar voor het eerst en wist dus meteen te zegevieren. In 2019 was hij misschien wel de beste eendagscoureur van het jaar. De explosieve Fransman beschikt over alle kwaliteiten die nodig zijn om hier nogmaals de zege te boeken. Zijn onlangs overleden vader zal hem nòg meer motiveren.

    Hoewel het natuurlijk al enige tijd geleden is, was Jakob Fuglsang als een Ferrari aan 2020 begonnen. De ervaren Deen bracht vijf dagen koers in de Ruta del Sol tot een goed einde. In vijf etappes werd hij een keer zesde, twee keer tweede en mocht hij tweemaal de zegeruikers mee naar huis nemen. Gezien de vele steile klimmetjes is de 35-jarige Fuglsang bergop in het voordeel ten opzichte van de wat zwaardere klassiekermannen. De renner van Astana zal niet afwachten tot een eindschot, want dan moet hij het afleggen tegen de concurrentie. De Deense kopman van de Kazachen is er dus alles aan gelegen om weg te rijden.

    Zijn eeuwige rivaal deed Siena al wel twee keer aan in wedstrijdverband. De laatste twee jaren stond Wout van Aert zelfs op het podium; in beide jaargangen werd hij derde. De kopman van Jumbo-Visma was de voorbije weken met de Tour-ploeg op hoogtestage en zal daar ongetwijfeld de vruchten van willen plukken. Hoewel de 25-jarige Belg een ijzersterk eindschot heeft, zal hij al ruim voor de laatste honderden meters moeten vertrekken. “Als ik met jongens als Alaphilippe, Valverde (die niet meedoet, red.) of Fuglsang Siena binnenrijd, ben ik altijd gezien”, zei hij deze week nog tegen WielerFlits. En dus is de opdracht ‘simpel’: aanvallen!

    Stel: je rijdt voor het eerst zo’n karakteristieke koers als Strade Bianche. Maar je behoort wel meteen tot de favorieten. Kan dat? Als je Mathieu van der Poel heet, wel. De 25-jarige alleskunner van Alpecin-Fenix heeft het totale pakket dat nodig is om de sterrati en de hellingen te overleven. Zijn kwaliteiten als veldrijder zullen hem van pas komen op de onverharde stroken. Getuige zijn zege in de Amstel Gold Race van vorig jaar én zijn capaciteiten als mountainbiker, moeten ook de klimmetjes geen al te groot obstakel zijn. MvdP kan bovendien goed tegen de warmte en de vorm zal oké zijn. Schiet hij meteen raak?

    Menig wielerploeg bevond zich de laatste weken op hoogtestage. Zo ook BORA-hansgrohe. Zij hebben voor deze koers twee speerpunten, waarvan Maximilian Schachmann er een is. De Duitse kampioen op de weg vierde eerder dit jaar zijn 26e verjaardag, waardoor zijn oogstjaren eraan zitten te komen. Met een tweede plek in de Volta ao Algarve en eindwinst in Parijs-Nice op zak was ook hij voortreffelijk aan het seizoen begonnen. Schachmann brak vorig jaar definitief door en beschikt over een splijtende demarrage die in Siena uitstekend van pas komt. Wel met enige twijfel: in Strade Bianche maakte de Duitser nog nooit indruk.

    Als er één renner is die het parcours van Strade Bianche in wedstrijdvorm binnenstebuiten kent, dan is dat zonder twijfel Greg Van Avermaet. De regerend Olympisch kampioen staat zaterdag liefst voor de tiende keer (op vijftien edities) aan het vertrek. Zes keer reed hij bij de beste zes in de daguitslag, waaronder twee tweede plaatsen. GVA wacht dus nog altijd met smart op de zege in Siena. Zijn ploeg CCC bevindt zich tevens in zwaar weer, al schijnt er met Manuela Fundación een nieuwe geldschieter te zijn. Maar wellicht zoekt Van Avermaet zelf andere oorden op. En dus zal hij zich willen tonen.

    Hoewel Strade Bianche nog een relatief jonge wedstrijd met een korte erelijst is, staan er zaterdag toch maar liefst vijf oud-winnaars aan het vertrek. Bij Deceuninck-Quick Step beschikken ze naast Alaphilippe ook over Zdeněk Štybar, die in 2015 wist te zegevieren. De 34-jarige Tsjech deed in de jaren erna steeds mee en eindigde nooit meer buiten de eerste zeven. De Toscaanse gronden liggen de drievoudig wereldkampioen veldrijden dus wel. En als we de tamtam binnen de Belgische formatie van teammanager Patrick Lefevere mogen geloven, zit er niemand in de slechte papieren wat betreft vorm.

    Team Ineos rekent in Italië voornamelijk op de kunsten van Michał Kwiatkowski. In juni vierde hij zijn dertigste verjaardag, waardoor de Poolse ex-wereldkampioen van 2014 fysiek gezien op zijn hoogtepunt moet zijn. Met onder meer de Amstel Gold Race, Clásica San Sebastián, E3 Harelbeke én Milaan-San Remo op zijn palmares, hoeft Kwiato zich allang niet meer te bewijzen. De laatste paar jaren zijn de prestaties van de Pool echter wat grilliger, waardoor er geen pijl op zijn conditie te trekken is. Maar als tweevoudig winnaar van deze koers, weet hij heel goed wat er nodig is om Strade Bianche te winnen.

    Italië is zaterdag met zon overgoten. Doorgaans is dat niet het weer waarin Tiesj Benoot schittert. De 26-jarige Belg transfereerde afgelopen winter van Lotto Soudal naar de troepen van Team Sunweb. In het shirt van zijn nieuwe werkgever werd hij aan het begin van jaar tweede in Parijs-Nice, nadat hij er ook een rit won. In 2018 was hij nog primus in Siena. In beestenweer tekende Benoot op indrukwekkende wijze voor zijn eerste profzege. Voor hem is de opdracht overigens wel duidelijk: de juiste plek vinden om aan te vallen, om dan de klus solo te klaren. In zijn andere deelnames werd Benoot hier vijfde en twee keer achtste.

    Peter Sagan finishte al twee keer als tweede in Strade Bianche. De 30-jarige Slowaak komt net terug van een hoogtestage. Volgens zijn performance manager is hij – net als Schachmann – in goede vorm teruggekeerd voor de start van het seizoen. Maar ook de allerbeste Sagan heeft het altijd lastig in Strade Bianche. Hij werd wel twee keer tweede, maar winnen was altijd een brug te ver. De Slowaak is – net als Van Aert misschien – iets te zwaar gebouwd om echt op die steile hellingen te wedijveren met de echte klimmers. Al weet je het met Sagan uiteraard nooit.

    Het is een opvallend feit: telkens wanneer Vincenzo Nibali naar een nieuwe ploeg trekt, rijdt hij een goed voorseizoen. Dat was in 2013 bij Astana het geval, dat deed hij ook toen hij in 2017 tekende bij Bahrain Merida en ook nu hij sinds deze winter voor Trek-Segafredo rijdt. Hoewel de Haai van de straat van Messina zijn hoofddoelen pas richting het WK en de Giro d’Italia heeft staan, zal hij het begin augustus ook maar wat graag goed willen doen voor eigen volk. Daartoe behoort natuurlijk ook deze wedstrijd, die wellicht niet direct op Nibali’s lijf geschreven is. Maar met de Italiaan weet je het nooit. Remember Milaan-San Remo.

    Bij Lotto Soudal rekenen ze sinds deze winter op de wonderbenen van Philippe Gilbert. De 38-jarige routinier won deze koers al eens in 2011. Met zijn conditie zal het wel in orde zijn, want de Waal wil in zijn Strive for Five binnenkort Milaan-San Remo winnen. Dan zal hij zich op de Toscaanse heuvels wellicht nog eens willen testen. Misschien dat Phil een verbond kan sluiten met een land- en ex-ploeggenoot. Dylan Teuns lijkt de vooruitgeschoven pion bij Bahrain-McLaren en ook hij zou heel goed uit de voeten moeten kunnen op een parcours zoals dit. De 28-jarige Belg maakt echter wel zijn debuut en dus is het afwachten.

    Als je de Ronde van Vlaanderen kunt winnen, zou je normaal gezien ook goed voor de dag kunnen komen in Strade Bianche. Het trackrecord van Alberto Bettiol (EF Pro Cycling) is echter niet geweldig. Toch moet hij hier zijn partij kunnen meeblazen. Datzelfde geldt voor nog zo’n dark horse, Alexey Lutsenko. De Kazachse kampioen is sterk en snel aan de meet. In Siena werd hij vorig jaar nog zevende. Dat belooft iets voor zaterdag. Het sterrenensemble van Deceuninck-Quick Step beschikt naast Alaphilippe en Štybar met Bob Jungels over nog een aanvallende troefkaart.

    Bij EF Pro Cycling kunnen ze niet wachten tot het wielerseizoen weer begint. Teammanager Jonathan Vaughters zit in een impasse aangaande de onderhandelingen voor zijn selectie in 2021 en dus zal hij smachten naar goede resultaten. In Toscane is daar binnen zijn team één iemand in het bijzonder geknipt voor: Simon Clarke. De 34-jarige Australiër is met recht een laatbloeier en werd vorig jaar door het management plots naar voren geschoven als kopman voor de heuvelklassiekers. Clarke is echter helemaal verliefd op Strade Bianche en kon naar eigen zeggen vorig jaar mee met Alaphilippe en Fuglsang. Daar staat nog een rekening open!

    Ook bij Team Sunweb wedden ze op meerdere paarden. De Duitse formatie heeft naast Benoot ook Søren Kragh Andersen tot haar beschikking. De Deen won in 2018 nog Parijs-Tours over onverharde stroken. Zijn we er dan al? Nee, tot slot volgt er nog eentje die de nodige aandacht verdient. We hebben het dan over wonderkind Tadej Pogačar. De Sloveen (21) verbaasde vorig jaar vriend en vijand met een derde plaats in het eindklassement van de Vuelta a España, alsmede door drie bergritten te winnen. Als belofte kwam hij ook goed voor de dag in eendagskoersen. Op dit parcours zou Pogačar andermaal kunnen verbazen.

    De volledige startlijst: https://www.procyclingstats.com/race/strade-bianche/2020/startlist

    Favorieten volgens WielerFlits
    **** Julian Alaphilippe
    *** Jakob Fuglsang, Wout van Aert
    ** Mathieu van der Poel, Maximillian Schachmann, Greg Van Avermaet
    * Zdeněk Štybar, Michał Kwiatkowski, Tiesj Benoot, Peter Sagan

    Bron: Wielerflits



    Het griepje was toch iets serieuzer dan vooraf gedacht en we zijn er nog altijd niet vanaf. Wel wordt het seizoen 2020 'b' zaterdag afgetrapt met misschien wel de mooiste koers van het seizoen. Wie zal er met deze vandoor gaan?

    @Miz @Sven. @BramN @Hélder Postiga @Gilles_FCB @Maazou @r4vje @Leko @Mundialos

    Online Rico

    • Administrator
    • Legende
    • *****
    • Berichten: 24295
      • Bekijk profiel
    Wout van Aert wint Strade Bianche
    « Reactie #6 Gepost op: augustus 01, 2020, 19:28:36 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Wout van Aert wint Strade Bianche

    Wout van Aert heeft de Strade Bianche gewonnen. De renner van Jumbo-Visma kwam na 180 kilometer wedstrijd solo aan in Siena. De Vlaming was op de laatste sector van de dag ten aanval getrokken, waarna niemand hem meer van de zege kon houden. Davide Formolo werd tweede, Maximilian Schachmann derde.

    Dan eindelijk werd de Strade Bianche verreden. De wielerliefhebber heeft er vijf maanden op moeten wachten. In deze vijf maand zagen zij nog wel Primož Roglič Sloveens kampioen worden en Gregor Mühlberger domineren in het Făgărașgebergte, maar een echt belangrijke wedstrijd hadden zij al even niet meer gezien.

    In de Strade Bianche konden de beste renners ter wereld het weer voor het eerst met elkaar uitvechten. De meeste renners zaten zelfs nog zonder koersritme en dus werd het een grote ontdekkingstocht toen om 13.45 uur het startschot werd gelost in Siena.

    Kopgroep met Van Kessel en Declercq
    Zes renners trokken er na het startschot snel op uit. Benjamin Declercq, Corné van Kessel, Nicola Bagioli, Simon Pellaud, Quentin Pacher en Iuri Filosi waren de renners die zichzelf de vroege vlucht mochten noemen. Ze reden een voorsprong van meer dan twee minuten bij elkaar, maar niet lang daarna nam Astana het heft in handen.

    Pech voor enkele favorieten
    Daarvoor hadden zich al enkele incidenten bij de favorieten voorgedaan. Julian Alaphilippe kampte met een mechanisch defect, Vincenzo Nibali en Peter Sagan hadden een lekke band. Allen wisten weer snel terug te keren in het door Astana geleide peloton.

    Pellaud gaat alleen verder
    De kopgroep werd wel slachtoffer van het tempo van de Kazachse WorldTour-formatie. Na meer dan een uur koers spatte deze uit elkaar. De Zwitser Pellaud bleek de sterkste van het zestal te zijn. Hij zette solo zijn wedstrijd voort.

    Van der Poel en Alaphilippe laten zich zien
    De eenzame vluchter deed het goed. Pellaud bouwde zijn voorsprong uit tot bijna vier minuten, maar in de laatste honderd kilometer werd zijn voorsprong steeds kleiner. Zeker nadat Julian Alaphilippe en Mathieu van der Poel een bommetje dropten op tachtig kilometer van de meet. De twee geraakten niet weg, maar het eerste waarschuwingsschot was gelost.

    Craddock, Jungels en Burghardt voegen zich bij Pellaud
    Drie andere renners reden vervolgens wel weg. Lawson Craddock, Bob Jungels en Marcus Burghardt pikten Pellaud snel op, waarna zij een voorsprong probeerden uit te bouwen op het peloton, dat niet heel groot meer was.

    Van der Poel betrokken bij valpartij
    In het peloton werd er op dat moment een valpartij gemeld met Alaphilippe, Van der Poel en Nibali. Zij konden hun weg wel weer vervolgen en aansluiten bij het peloton, waar de voorsprong van de vier koplopers als sneeuw voor de zon was verdwenen.

    Clarke en Fuglsang openen finale
    De finale kon daarna echt beginnen op weg naar de achtste sector van de dag, de Monte Sante Marie. Simon Clarke probeerde het op deze sector bijna meteen. Michael Gogl, Gorka Izagirre en weer Burghardt probeerden te volgen, maar zij werden snel gecounterd door Jakob Fuglsang. De Deen gaf er een mokerharde klap op en reed weg met nog 55 kilometer te gaan.

    Kaf wordt van het koren gescheiden
    Bij de achtervolgers waren Maximilian Schachmann, Davide Formolo, Michal Kwiatkowski, Alberto Bettiol, Greg Van Avermaet en Wout van Aert goed zichtbaar. Van der Poel en Alaphilippe waren dat niet. Zij kwamen tekort om zaterdag een rol van betekenis te spelen.

    Fugslang teruggepakt, zes renners blijven over
    In de laatste vijftig kilometer lukte het Fuglsang niet om zijn voorsprong uit te bouwen op een nieuw ontstane groep achtervolgers met Bettiol, Formolo, Van Avermaet, Van Aert en Schachmann. Sterker nog, de Deen werd met nog 42 kilometer te gaan ingerekend door de achtervolgers. Een grote wapenstilstand volgde daarna. De zes koplopers wisten dat een van hen er met de overwinning vandoor zou gaan.

    Schachmann en Van Aert proberen het
    De volgende poging kwam daarna op naam van Schachmann. De Duitser kreeg Van Aert met zich mee met nog 22 kilometer te gaan. Bettiol, Formolo en Fuglsang wisten de aansluiting te maken, maar voor Van Avermaet ging het licht uit. Met nog twintig kilometer te gaan bleven er nog vijf renners over.

    Van Aert rijdt weg
    De Colle Pinzuto en Le Tolfe bleven daarna als voorlaatste en laatste sector over. Op de Colle Pinzuto deed Bettiol een dappere poging, maar de kopgroep bleef nog altijd intact. Van Aert had daarna op de laatste sector meer succes. De renner van Jumbo-Visma nam een kleine voorsprong in de afdaling, waarna hij stevig doortrok. Het doek viel ondertussen voor Fuglsang.

    Winst voor Van Aert
    Van Aert bleef vol gas geven. Daarachter hielden Bettiol, Formolo en Schachmann de Vlaming in het vizier. Van Aert liep niet uit bij Bettiol, Formolo en Schachmann, maar de achtervolgers kwamen ook niet dichterbij. Met een voorsprong van twintig seconden begon de koploper vervolgens aan de slotkilometer.

    In de slotkilometer kwam de overwinning van Van Aert niet meer in gevaar. In Siena mocht de Vlaming vervolgens eindelijk het zegegebaar maken, nadat hij in voorgaande edities twee keer derde was geworden. Achter Van Aert werden Formolo en Schachmann tweede en derde.

    Uitslag
    1    Wout van Aert   Riwal   04:58:56
    2    Davide Formolo   INEOS   00:30
    3    Maximilian Schachmann   Astana   00:32
    4    Alberto Bettiol      01:31
    5    Jakob Fuglsang   Dimension Data   02:55
    6    Zdeněk Štybar   Movistar   03:59
    7    Brent Bookwalter      04:25
    8    Greg Van Avermaet      04:27
    9    Michael Gogl      06:47
    10    Diego Rosa   INEOS   07:45

    Volledige uitslag: https://www.procyclingstats.com/race/strade-bianche/2020/result

    Bron: Wielerflits



    We zijn terug met een bang! Heerlijke koers en een hele mooie zege voor @Hélder Postiga! Ook @Rico en @Sven. pakken meteen wat punten

    Online Maazou

    • Global Moderator
    • Wereldkampioen
    • *****
    • Berichten: 7780
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche
    « Reactie #7 Gepost op: augustus 02, 2020, 16:34:31 pm »
  • Like
  • Dislike
  • Jammer dat ze zo laat aankwamen!

    Online Gilles_FCB

    • Vedette
    • *****
    • Berichten: 12394
      • Bekijk profiel
    Re: Strade Bianche
    « Reactie #8 Gepost op: augustus 04, 2020, 22:42:03 pm »
  • Like
  • Dislike
  • slecht van ccc hoor